Κοινωνία

Τον πολύ παλιό καιρό, ζούσε σ’ ένα ψαροχώρι της Ιαπωνίας ένας ψαράς που τον έλεγαν Urashima Tarō. Ο Urashima, που αγαπούσε όλα τα ζωντανά της στεριάς και της θάλασσας, είδε μια μέρα μια παρέα από παιδιά να βασανίζουν μια θαλασσινή χελώνα και για να τη γλιτώσει από τα χέρια τους, την αγόρασε.

«Πλέων επί οινόπα πόντον επ΄ αλλοθρόους ανθρώπους» (Ομήρου Οδύσσεια, Α, 183-84)

Στα τέλη του 19ου αιώνα ο Ουάιλντ υπήρξε ένας από τους πιο φημισμένους συγγραφείς του βρετανικού θεάτρου.

Η δίκη και η καταδίκη του σε δύο χρόνια καταναγκαστικά έργα εξαιτίας της σχέσης του με τον γιο ενός αριστοκράτη τον μετέτρεψαν σε σύμβολο των διωγμών σε βάρος των ομοφυλόφιλων στη βικτωριανή Αγγλία.

Όταν άνθρωποι σου αφηγούνται τις ιστορίες τους, άκου προσεκτικά. Μικροί θησαυροί κρύβονται στα φαινομενικά επουσιώδη λόγια τους και τις απλοϊκές τους αναφορές. Γι’ αυτό άκου. Σκέψου. Δες τι κρύβεται πίσω από το προσωπείο. Μια αλληλουχία συμπεριφορών, βιωμάτων, πρόσληψης της πραγματικότητας, σύνθεσης προσωπικοτήτων.

Κάθε που ξημερώνει το πολύ μεγάλο ανθρώπινο πλήθος ξεχύνεται στους δρόμους με την σκόνη από τα παπούτσια να στροβιλίζεται και να σέρνεται ως μέσα στα ρουθούνια.  Άνθρωποι κάθε ράτσας, κάθε είδους και κάθε νοημοσύνης ξεχύνονται σαν ένα ορμητικό ποτάμι που έσπασε το φράγμα. Άνθρωποι που γράφουν υπερωρίες στο εργοστάσιο, άλλοι που γράφουν βιβλία και κάποιοι άλλοι που γράφουν ιστορία. Μεταξύ τους τόσο διαφορετικοί και το μόνο βέβαιο είναι ότι είναι άνθρωποι.

«Κάποτε ο Λάο Τσε ρώτησε τους υλοτόμους γιατί δεν κόβουν και τα στραβά δέντρα. ‘’Επειδή είναι άχρηστα’’ του απάντησαν και τότε ο σοφός δάσκαλος τους είπε ‘’έτσι να είστε και εσείς… πάντα άχρηστοι για να μη σας πειράζει κανείς’’».  

Ο Σεπτέμβρης είναι για τα καρντάσια, ο αγαπημένος τους μήνας. Αμέσως μετά τις θερινές διακοπές και λίγο πριν ανοίξουν τα σχολεία, λαμβάνει χώρα στην πόλη η Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης, σίγουρα η σημαντικότερη ετήσια έκθεση των Βαλκανίων, αλλά και το event που αναμένονται πάντα βαρυσήμαντες πολιτικές δηλώσεις και γκρίνιες.

Το πρώτο πράγμα που συναντάει κανείς επισκεπτόμενος το νησί της Μυκόνου είναι ο Πέτρος ο πελεκάνος. Κάτι αντίστοιχο με τον Απόστολο Πέτρο δηλαδή, όταν πηγαίνει στον παράδεισο. Διότι κι εδώ για παράδεισο μιλάμε. Με τη μοναδική διαφορά, ότι τώρα είσαι ζωντανός.

Η σημασία των λέξεων στις μέρες μας δεν είναι αντικειμενική, εμείς δίνουμε κάθε φορά μια αλλιώτικη χροιά που πολλές φορές πλησιάζει σε κάτι αντίθετο. Ένα τέτοιο παράδειγμα λέξης είναι το επίθετο «έντιμος».

Δεν υπάρχει θεωρία συνωμοσιολογίας που να μην έχει βάση στις Λογικές πλάνες.

Ο στρατηγός κράτησε την αναπνοή του, καθώς το αμφιθέατρο ξέσπασε ξαφνικά σε τρανταχτά γέλια. Δεν ήξερε τι ήταν αυτό που είχαν βρει τόσο αστείο οι συγκεντρωμένοι στην αίθουσα, τη στιγμή που ετοιμαζόταν ν’ αρχίσει το λόγο του. Για την απρόσμενη ευθυμία ένοχος ήταν ένα τριζόνι που ζούσε σ’ ένα κλουβάκι από ξερή κολοκύθα και βρισκόταν σε μια εσωτερική τσέπη του χοντρού πανωφοριού του στρατηγού. Ποιος να το φανταζόταν ότι σε μια τόσο ακατάλληλη στιγμή θα ξεκινούσε να κελαηδάει κι οι χαρούμενες τρίλιες του, μεγεθυμένες από το μικρόφωνο, θ’ ακουγόταν σ’ όλη την αίθουσα.

Δεν θα μπορέσει ο Δίας να μου λύσει

τα πέτρινα δίχτυα που με ζώνουν. Έχω ξεχάσει

τις μορφές των ανθρώπων που κάποτε ήμουν·

Σελίδα 1 από 37

Το The Clown χρησιμοποιεί cookies για την καλύτερη παροχή των υπηρεσιών του. Με τη χρήση αυτού του ιστότοπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookie.

Πατήστε "Συμφωνώ" για να μην εμφανίζεται αυτό το μήνυμα.