Ψυχολογία

Πολλές φορές τα λάθη που κάνουμε σε μία σχέση, λάθη που μας πονάνε και μας κάνουνε να υποφέρουμε, δεν είναι και τόσο σπάνια ή ασυνήθιστα. Αντιθέτως είναι καθημερινές συμπεριφορές που συμβαίνουν χωρίς να συνειδητοποιούμε ότι εμείς είμαστε αυτοί που τις αναπαράγουμε και που τελικά έχουν ένα τοξικό αποτέλεσμα στις σχέσεις μας.

Το να μπορούμε να συγχωρέσουμε είναι «δύναμη». Είναι ένα μέσο για να προάγουμε την ποιότητα της ζωής μας, την καθημερινότητα μας – κυρίως με όρους ψυχικής ηρεμίας, αλλά και αυτοί με την σειρά τους επηρεάζουν και τις πιο πρακτικές εκδοχές των εκάστοτε δράσεων μας…

Πόσες φορές έχετε σταθεί σε στάση λεωφορείου; Οποιαδήποτε στάση! Ίσως δε μας είναι πάντα κάτι τόσο ευχάριστο, αν και στις ημέρες μας πια υπάρχουν και οι πίνακες ανακοίνωσης άφιξης του λεωφορείου που περιμένουμε. Και όταν έρθει η ώρα του, αυτό έρχεται κι εμείς μπαίνουμε μέσα.

Ή μήπως αλλάζουμε και γνώμη και περιμένουμε ένα επόμενο μερικές φορές να’ ρθει;

Μέχρι την σύλληψη είμαστε γεμάτοι λαχτάρα. Από εκεί και μετά ξεκινάει η αγωνία. Η πρώτη χοριακή, η δεύτερη, ο πρώτος υπέρηχος... Η αυχενική διαφάνεια και πάει λέγοντας...

Σαν σήμερα, 9 Σεπτεμβρίου 1828, γεννήθηκε o Λέων Τολστόι, ένας από τους μεγαλύτερους συγγραφείς όλων των εποχών. Ο Ίρβιν Γιάλομ στο βιβλίο του "Στον κήπο του Επίκουρου" γράφει τα εξής:

Διανοητικοποιούμε συχνά τα συναισθήματα μας όταν υποψιαζόμαστε ότι πάμε να νιώσουμε κάτι πρωτόγνωρο. Τα εγκλωβίζουμε ανάμεσα σε επιχειρήματα και απόλυτες εξηγήσεις για να περιορίσουμε την εξάπλωση τους. Φοβόμαστε μη μας κατακυριεύσουν.

Κάντε στον εαυτό σας τα Δ.Δ.Δ., δηλαδή τον Δικό σας Δεκάλογο Δώρο!!!

Ο Νίτσε είπε κάποτε: «Σταδιακά μου έγινε σαφές τι ήταν ως τώρα κάθε μεγάλο φιλοσοφικό κίνημα: η προσωπική εξομολόγηση του δημιουργού του και ένα είδος ακούσιου και ασυνείδητου ημερολογίου. Έχω αντιληφθεί επίσης ότι οι ηθικές (ή ανήθικες) προθέσεις του κάθε φιλοσοφικού ρεύματος αποτέ­λεσαν τον πραγματικό σπόρο από τον οποίο προήλ­θε ολόκληρο το φυτό».

Η θετική σκέψη είναι σημαντική για την ευδαιμονία μας. Το να σκεφτόμαστε τη θετική πλευρά των πραγμάτων μας βοηθάει στο να είμαστε περισσότερο αισιόδοξοι για τη ζωή.

Απέναντι από την θετική σκέψη βρίσκεται η αρνητική, η απαισιοδοξία που νιώθουμε κάθε φορά που κάτι μας πηγαίνει στραβά.

Είναι η μιζέρια, η γκρίνια ότι τίποτα δεν μας πηγαίνει σωστά και η αίσθηση ανημπόριας - αβοηθησίας. Κανένας δεν μπορεί να μας βοηθήσει…

Γιατί οι προδιαγραφές είναι καλές και στην πορεία χαλάνε;

Μήπως δεν πιστεύουμε αρκετά στον εαυτό μας, ότι δηλαδή μπορούμε να τα καταφέρουμε;

Μήπως δεν εμπιστευόμαστε αρκετά τον άλλον ότι θα είναι εκεί, δίπλα μας;

Το παιδί μετά την γέννηση του έχει αποκλειστική σχέση με την μητέρα και τον πατέρα. Είναι μαζί τους συνεχώς, δεν το χωρίζει τίποτα και κανείς από αυτούς -τους ''σημαντικούς άλλους''.

Καθώς το πρωτότοκο παιδί ζει από αυτήν την σύνδεση αποκλειστικότητας με τους γονείς του έρχεται η γέννηση ενός νέου μέλους...

“Η εμπιστοσύνη στον εαυτό μας είναι το πρώτο μυστικό της επιτυχίας” - Ραλφ Έμερσον, φιλόσοφος

Όλοι κάποια στιγμή, είτε σε νεαρή ηλικία είτε σε μεγαλύτερη, συνειδητά πια κατανοούμε πως αν δε δώσουμε αγάπη στον εαυτό μας (αποδοχή, συγχώρεση, προσπάθεια για αυτοβελτίωση) και οι άλλοι αντίστοιχα δε θα μας τη δώσουν ή ακόμη κι αν το κάνουν, με δυσκολία θα νιώσουμε το κάλεσμά τους, για να ανταποκριθούμε κατάλληλα.

Σελίδα 1 από 26

Το The Clown χρησιμοποιεί cookies για την καλύτερη παροχή των υπηρεσιών του. Με τη χρήση αυτού του ιστότοπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookie.

Πατήστε "Συμφωνώ" για να μην εμφανίζεται αυτό το μήνυμα.