Πολιτική

Πριν δύο εβδομάδες η κ. Γεννηματά ενάντια σε όλο το πολιτικό της συμβούλιο, πήρε την απόφαση να μην στηρίξει την συμφωνία για το Μακεδονικό. Μια συμφωνία για ένα ζήτημα ανεπίλυτο εδώ και δεκαετίες, με ξεκάθαρη θέση του ΠΑΣΟΚ από το 1995 για σύνθετη ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό. Η κ. Γεννηματά όμως με πρόφαση λεπτομέρειες της συμφωνίας την αρνήθηκε, σκεπτόμενη πιθανότατα το πολιτικό κόστος.

1) Δεν ξεχνώ ότι εάν ο Σαμαράς είχε στηρίξει τον ΓΑΠ η έστω τον Παπαδήμο, όπως έχει πει και η Ντόρα, η χώρα θα είχε βγει στα τρία χρόνια από τα μνημόνια και σήμερα θα έτρεχε με 4% ανάπτυξη.

2) Δεν ξεχνώ ότι το αντιμνημονιακό μέτωπο που δημιούργησε ο Σαμαράς και η μετέπειτα κωλοτούμπα του δημιούργησε τους ΑΝΕΛ και εκτόξευσε τα ποσοστά της Χρυσής Αυγής.

Έφτασα στο ΣΕΦ, κατά τις τέσσερις, δίχως την παραμικρή ιδέα του τι να περιμένω, συμμετέχοντας για πρώτη φορά σε πολιτική εκδήλωση. Όσο πλησίαζα στην είσοδο, ο κόσμος πλήθαινε και το κλίμα είχε μια πανηγυρική χροιά.

Σε μια καθημαγμένη χώρα βυθισμένη σε παθογένειες, η οποία αυτόβουλα επιλέγει να καταστρέφεται και στην επιλογή αυτή μετέχουν τόσο οι πολίτες της όσο και οι πολιτικοί της, είναι απόλυτα λογικό να βιώνει νομοτελειακά φθορές, κρίσεις, παρακμές.

Ο τίτλος θα μπορούσε να είναι επιστολή στον Κωνσταντίνο Μπογδάνο. Σίγουρα μια καραμπινάτη αναφορά στο περιστατικό θα κέρδιζε το μάτι λόγω επίκαιρου χαρακτήρα, αλλά σημασία για μένα έχει το πλαίσιο, η μήτρα, στην οποία γεννήθηκε το συμβάν.

Με την εμπειρία και την γνώση που έχω για το πως αντιμετώπισε και αντιμετωπίζει ακόμα η μεγαλύτερη Ισλαμική χωρα στον κόσμο (Ινδονησία) την εγχώρια τρομοκρατία, σκέφτηκα να γράψω πως προσεγγίζω προσωπικά το πρόβλημα και ποιους τρόπους αντιμετώπισης του φαινομένου έχουμε. Να σημειώσουμε και να κρατήσουμε όμως πρώτα στον συλλογισμό μας κάποια δεδομένα.

Tα μνημόνια, σε αντίθεση με τις ψήφους στις δημοκρατικές κοινωνίες, δεν μετρώνται , αλλά ζυγίζονται και συνεπώς δεν πρέπει να χαϊδεύουμε τα αυτιά των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ λέγοντας πως το σκορ στα μνημόνια είναι 2-2 ακόμη και με το χτύπημα ότι τα έφεραν σε απίστευτα γρήγορο χρονικό διάστημα . Όχι! Τα μνημόνια με το αριστερό πρόσημο δεν πιάνουν μόνο 2, είναι ισοπέδωση πολιτική, θεσμική, εργασιακή, οικονομική και κοινωνική.

Επισήμως, με συνταγματικές διαδικασίες πλέον, η Τουρκία διαπράττοντας πολιτική και πολιτειακή αυτοκτονία πέρασε  από μια λυμφατική δημοκρατία σε μια αναδυόμενη δεσποτεία. Ορισμένες φορές ένας αρχηγός κράτους ή  κυβέρνηση ή σκοποί που έχουν αναδειχθεί και νομιμοποιηθεί μέσα από συνταγματικά προβλεπόμενες διαδικασίες μπορούν να είναι εξίσου καταστροφικοί, προάγγελοι πολιτικού θανάτου με τους πιο αυταρχικούς στρατηγούς, οι οποίοι έκδηλα μάχονται τη συνταγματική νομιμότητα.

Το πρόβλημα στην Ελλάδα είναι ότι θεωρούμε τον ΣΥΡΙΖΑ κανονικό δημοκρατικό αστικό κόμμα.

Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ένα κόμμα ολοκληρωτικού τύπου.

Αυτός είναι ο πυρήνας ερμηνείας αυτών των ανθρώπων σε όλα τα θέματα.

Οι πρόσφατες τρομοκρατικές επιθέσεις σε ολόκληρο τον κόσμο έχουν ταρακουνήσει ακόμα και τα μεγαλύτερα κράτη. Ως αποτέλεσμα των τραγικών γεγονότων και των πολιτικών που σπείρουν τον τρόμο για προσωπικό όφελος, πολλοί νιώθουν μια υπαρξιακή απειλή.

Οι πιο σημαντικοί στόχοι καθε δυτικής και δημοκρατικής χώρας, είναι να αυξήσει το εγχώριο προιόν της και να μειώσει την ανεργία. Η ανεργία είναι ένα τοξικό πρόβλημα που προκαλεί αναταραχές, αποδιοργανώνει την οικονομία και προκαλεί μαζική μετανάστευση, κάνοντας την χώρα να χάνει την αίγλη της ως προορισμός επιχειρηματικής δραστηριότητας και πολιτικής σταθερότητας.

Στην Ελλάδα όμως περιέργως, η ανεργία αντιμετωπίζεται ως δευτερεύον πρόβλημα, παρά το γεγονός ότι μαστίζει έναν στους τρεις ολικά και έναν στους δύο στους νέους.

Η πτώση του τείχους του Βερολίνου το 1989, άνοιξε το δρόμο για την πτώση του Υπαρκτού Σοσιαλισμού και τον τερματισμό του Ψυχρού Πολέμου, μαζί και το τέλος μιας εποχής που είχε ως διάδοχη την παρούσα, αυτή της Παγκοσμιοποίησης.

Την περίοδο του Ψυχρού Πολέμου, τα βλέμματα της παγκόσμιας σκηνής, ήταν πρώτα απ’ όλα στραμμένα στη διαμάχη μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και του αντίπαλου δέους της, τη Σοβιετική Ένωση. Πολιτικοί, διπλωμάτες και οικονομολόγοι παρακολουθούσαν μια κούρσα που εκτυλίσσονταν από τον Αρκτικό Ωκεανό έως το Διάστημα, σαν τον βασικό δείκτη και καταλύτη όλων των εξελίξεων.

Σελίδα 1 από 29

Το The Clown χρησιμοποιεί cookies για την καλύτερη παροχή των υπηρεσιών του. Με τη χρήση αυτού του ιστότοπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookie.

Πατήστε "Συμφωνώ" για να μην εμφανίζεται αυτό το μήνυμα.