Κοινωνία

Το σημερινό πρωτοσέλιδο του Πρώτου Θέματος μου θύμισε εκείνον τον Κινεζούλη που ήθελε να χτυπήσει τατουάζ τη λέξη "ελεύθερος" κι – ένας θεός ξέρει γιατί - την ήθελε στα ελληνικά.

Εκείνη τη νύχτα ο Διηνέκης κοιμήθηκε λιγότερο ακόμα. Τον ένιωσα να σαλεύει και σηκώθηκα. «Ξάπλωσε» πρόσταξε. Με έσπρωξε πάλι κάτω. «Δεν πέρασε ακόμα ούτε η δεύτερη σκοπιά». Είχε αποκοιμηθεί με τη σπολάδα και καθώς σηκωνόταν όλες οι ταλαιπωρημένες αρθρώσεις του διαμαρτυρήθηκαν. Άκουσα τα κόκαλα του σβέρκου του να τρίζουν και να βγάζει πηχτό φλέγμα από τα πνευμόνια του, που είχε κάψει στην Οινόη ανασαίνοντας φωτιά. Κι αυτή η πληγή, όπως οι άλλες, δεν είχε γιάνει ποτέ πραγματικά.

Τα νέα επεισόδια με αφορμή αθλητικό γεγονός, αυτή τη φορά πριν τον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδος στο Βόλο, επανέφεραν στην επικαιρότητα το γνωστό μύθο της Μάργκαρετ Θάτσερ, που με τη γνωστή πυγμή της τσάκισε το χουλιγκανισμό στην Αγγλία και έδωσε τέλος στα επεισόδια, που ταλαιπωρούσαν το αγγλικό ποδόσφαιρο.

Ήταν στην είσοδο του χωριού Ογιανταϊτάμπο, κοντά στο Κούσκο. Είχα ξεκόψει από μια ομάδα τουριστών κι στεκόμουν μόνος, να κοιτάω από μακριά τα πέτρινα ερείπια, όταν ένα παιδί απ’ το χωριό, ασθενικό και κουρελιάρικο, με πλησίασε για να μου ζητήσει να του χαρίσω ένα στυλό.

Iron maiden

24.04.2017
Γράφει η

Πολλοί γνωρίζουν, ότι το όνομα του πασίγνωστου χέβι μέταλ συγκροτήματος είναι το όνομα ενός μεσαιωνικού οργάνου βασανιστηρίων. Η ‘σιδηρά παρθένος΄ (βλ. Wikipedia: Iron Maiden torture device) ήταν ένα μεταλλικό ή ξύλινο κουτί που θύμιζε σαρκοφάγο αιγυπτιακής μούμιας, σε μέγεθος που να χωράει έναν άνθρωπο.

Θα έχετε παρατηρήσει πως όλες οι αργίες του χρόνου είναι αφιερωμένες στο έθνος και τη θρησκεία. Σκεφτείτε παράλληλα πως όλα τα σημερινά έθνη και οι θρησκείες, είναι τυχαίες εκφάνσεις των άπειρων εθνών και θρησκειών που θα μπορούσαν να υπάρχουν στη θέση τους, στις άπειρες τροπές που θα μπορούσε να έχει πάρει η Ιστορία. Ουσιαστικά γιορτάζουμε την τυχαία ταύτισή μας με συγκυρίες. Γιορτάζουμε δηλαδή που μας έλαχε να γεννηθούμε σε αυτό τον τόπο, αυτή την εποχή και όχι κάπου αλλού και κάποτε.

Κάθε χρόνο προς το τέλος της Σαρακοστής, η χώρα μπαίνει σε ένα κλίμα κατάνυξης και πένθους, αρκετοί γίνονται προσωρινά χορτοφάγοι ή πεσκετέριαν, κοιτάνε λυπημένοι έναν περιφερόμενο ανθοκεντημένο φέρετρο και το δράμα κορυφώνεται με πολλαπλές λαμπάδες και όργια χοληστερίνης την επόμενη μέρα.

Είναι ένα συνταρακτικό και πολύχρωμο σόου με ήθη και έθιμα να ποικιλομορφούν στις διάφορες περιοχές της Ελλάδας το οποίο ολοκληρώνεται με μια γεμάτη κοιλιά και το εκάστοτε έμφραγμα του μυοκαρδίου.

Μόνο μια μάνα προδομένη
Δεν πρόλαβε ούτε να πει: παρένεγκε το ποτήριον τούτο

Όπως κάθε χρόνο τα τελευταία χρόνια, έτσι και φέτος γίνεται πάλι μεγάλο θέμα για τον Φανερό δείπνο που διοργανώνει η Ένωση Άθεων την Μεγάλη Παρασκευή. Το τι έχουμε διαβάσει δεν λέγεται. Για προκλήσεις, για ασέβεια και χίλιες δυο ανοησίες. Να τα πάρουμε ένα ένα λοιπόν να τα βάλουμε στην θέση τους.

Κυριαρχεί η άποψη ότι το σχολείο είναι ο τόπος που “πεθαίνει η αγάπη για μάθηση”. Την άποψη αυτή περιγράφει με εξαίσιο τρόπο το βραβευμένο τρισδιάστατο animation “Alike” της Pixar-esque. Χωρίς κανέναν διάλογο, η Pixar-esque film αποτυπώνει πως ακριβώς η τάξη και η εργασία σκοτώνουν την δημιουργικότητα των πολιτών στις σύγχρονες αναπτυγμένες χώρες. Με συνοδεία τη μουσική του Oscar Araujo και μέσα από χρωματιστές πινελιές, διαφαίνεται ότι ακόμα υπάρχει η ελπίδα μέσα στους εφιαλτικούς και απαιτητικούς ρυθμούς εργασίας των σύγχρονων κοινωνίών.

Την Παρασκευή 31/03/17 συνέβη ένα περιστατικό, το οποίο αναμφίβολα προκάλεσε αντιδράσεις. Αναφέρομαι στον ξυλοδαρμό του 24χρονου φοιτητή στην περιοχή των Ελληνορώσων στην Αθήνα.

Όσο στο λίκνο του πολιτισμού Ελλάδα κυκλοφορούν κακοσυντηρημένα ,παράνομα και εν τέλει επικίνδυνα οχήματα με ακόμα πιο επικίνδυνους και ανεύθυνους ιδιοκτήτες. Όσο η οργιαστική παραβατικότητα στους δρόμους και η μη αντιμετώπισή της αυξάνει και πληθαίνει...

Σελίδα 17 από 38