Θάλαττα, θάλαττα

Η κραυγή, Θάλαττα - Θάλαττα, είναι η ιστορική φράση που ήχησε ως… ανακουφιστική ανάσα της λήξης των δεινών που δοκίμασαν οι 10. 000 Έλληνες, μισθοφόροι, οι λεγόμενοι Μύριοι, κατά την επιστροφή τους, από την αχανή Ασία, στην Ελλάδα. 

Ο ιστορικός, Ξενοφώντας, που μάς διέσωσε το ιστορικό τούτο γεγονός, ήταν Αθηναίος, μαθητής τού Σωκράτη. Όλα αυτά συνέβαιναν στην Αρχαία ελλάδα. Ωστόσο και στη σύγχρονη Ελλάδα οι μισοί και παραπάνω πολίτες θα αναφωνήσουν και πάλι Θάλαττα – Θάλαττα καθώς, σύμφωνα με έρευνα της Eurostat, ποσοστό 53,6%, δεν μπορούν να διαθέσουν χρήματα ούτε για μια εβδομάδα διακοπές κατά τη διάρκεια του έτους. 

Για κάποιους λίγες μέρες, για άλλους ολόκληρος ο Αύγουστος και για μερικούς τμηματική. Όποια μορφή και να έχει η καλοκαιρινή τους άδεια, οι εργαζόμενοι σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, κανονικά θα έπρεπε να κάνουν πλάνα διακοπών. Έστω με μια φέτα καρπούζι για μεσημεριανό, να βουλιάζουν τα πόδια τους στην άμμο και να κάνουνε πύργους για να φχαριστήσουν τους πιτσιρικάδες τους. Μακροβούτια με «σόδα» κρατώντας μέσα στο νερό την αναπνοή, ψάθινα καπέλα για τον καυτό ήλιο και μία αναπαυτική ξαπλώστρα για ραχάτι.

Αμ, δε. Τα ρημάδια δεν φτάνουν. Φέτος την άδεια τους θα την περάσουν οι μισοί και βάλε Έλληνες στο …μπαλκόνι.

Αλλά και οι κάποιοι που θα κατορθώσουν να πάνε λίγες μέρες στη Μύκονο θα διαπιστώσουν ότι όλες οι ξαπλώστρες που βρίσκονται μπροστά στο κύμα είναι … ρεζερβέ. Στην αρχή θα νομίζουν ότι κάποιος τους κάνει πλάκα. Ο ηλιοκαμένος σερβιτόρος όμως που θα τρέχει με το δίσκο πάνω κάτω προσφέροντας παγωμένα Μοχίτος θα επιμένει: «Δεν μπορείτε να ξαπλώσετε εδώ. Υπάρχει κράτηση» θα ξαναπεί με έμφαση αυτή τη φορά και με τα μάτια γουρλωμένα. Μα τι έγιναν ξαφνικά οι παραλίες; Το Θέατρο «Μουσούρη» να χρειάζεται να κάνεις κράτηση για την παράσταση «Ο μπακαλόγατος»; Οι βουτιές στα γαλανά νερά κοστίζουν ακριβά. Τι κι αν υπάρχει οικονομική κρίση. Οι τιμοκατάλογοι είναι στην … κρίση του μαγαζάτορα που έχει στην εκμετάλλευση του την παραλία και «βαράει» κανονικά στις τιμές. Από τον Αγιόκαμπο μέχρι την Ψαρρού και από την ‘Αφυτο μέχρι την Παχιά Άμμο.

Με βότσαλο, χαλίκι, με δέντρα και σκιά, με αύρα θαλασσινή και πνοή πελαγίσια. Με αλμύρα και μελτέμια, με απλωμένα δίχτυα και καΐκια. Υπέροχες ελληνικές παραλίες για τους απανταχού παραθεριστές. Κι αν σκεφτεί κανείς ότι ένας στους τέσσερις Έλληνες είναι άνεργος, ότι οι μισθοί κουτσουρεύτηκαν και τα μειωμένα ωράρια εργασίας παίρνουν μορφή επιδημίας τελικά μόνο από τη σεζλονγκ μπορείς να έχεις … μία θέση στον ήλιο.


Το The Clown χρησιμοποιεί cookies για την καλύτερη παροχή των υπηρεσιών του. Με τη χρήση αυτού του ιστότοπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookie.

Πατήστε "Συμφωνώ" για να μην εμφανίζεται αυτό το μήνυμα.