Για τις γυναίκες

Χτές ήταν παγκόσμια μέρα της γυναίκας. Η γυναίκα στο συντριπτικά μεγαλύτερο κομμάτι της ανθρώπινης ιστορίας είχε πάντα τη θέση του κατώτερου των δύο φύλων (με εξαίρεση μεμονομένους πολιτισμούς), είχε από ελάχιστα έως καθόλου δικαιώματα και γενικά το σύνηθες ήταν να έχει μια θέση λίγο πάνω από τα ζώα.

Για να φτιάξουμε επιτέλους μια κοινωνία που να λειτουργεί όπως λειτουργεί η σημερινή, δε το πετύχανε (μάλλον πετύχαμε γιατί η επιτυχία τους αποτελεί επιτυχία του ανθρώπινου είδους) από τη μία μέρα στην άλλη. Χρειάστηκε αγώνας, χρειάστηκαν μάχες και κυρίως χρειάστηκε να αλλάξει ο τρόπος σκέψης δισεκατομμυρίων ανθρώπων.

Και αυτό που έχουμε πετύχει δεν είναι ακόμα το απόλυτα επιθυμητό για δύο λόγους, 1ον γιατί ακόμα και σημερα υπάρχουν ουκ ολίγα περιστατικά τα οποία υποβαθμίζουν τις γυναίκες και το ρόλο τούς στον ανεπτυγμένο κόσμο και 2ον γιατι ακόμα σήμερα υπάρχουν απαραδέκτως πολλά μέρη στον πλανήτη οπού η θέση της γυναίκας δεν έχει αλλάξει στο ελάχιστο προς το καλύτερο.Κάθε μέρα στον πλανήτη εκατομμύρια γυναίκες βασανίζονται κυρίως... γιατί είναι γυναίκες...

Και η ιστορία δε προχωράει πάντα προς τα μπροστά. Δε πάει να πει οτι επειδή η κατάσταση βελτιώνεται παγκοσμίως οτι θα βελτιώνεται για πάντα ή για παντού. Το πισωγύρισμα είναι δυστυχώς πολύ εύκολο να έρθει. Και η ανθρωπότητα δεν αντέχει σε άλλα πισωγυρίσματα σε θέματα ισότητας. Όλοι μας έχουμε δει τις φωτογραφίες με το πως ηταν οι γυναίκες στο Αφγανιστάν και το Ιράν πριν 40 χρόνια και το πως είναι σήμερα. Όλοι μας είδαμε στην ιδια μας τη χώρα που πλέον έχει εξισώσει σχεδόν παντού τα δύο φύλα μια ναζιστική παράταξη που τις θεωρεί ικανές μόνο για τεκνοποιία να ανεβαίνει ραγδαία και θρησκευτικούς ηγέτες να την υποβαθμίζουν σε κάθε ευκαιρία.

Και μη ξεχνάμε φυσικά οτι είμαστε η μοναδική χώρα παγκοσμίως που έχει το προνόμοιο της ντροπής εν έτει 2014 στο να έχει μία ολόκληρη περιοχή(!!!), το όρος Άθως αποκλεισμένη από τις γυναίκες με μοναδική αιτιολογία... οτι είναι γυναίκες.

Γι' αυτό ένα μήνυμα θέλω να στείλω σε όλες τις γυναίκες. ΠΟΤΕ, ΜΑ ΠΟΤΕ μη δεχτείτε να στηρίξετε μια ιδεολογία ή μια θρησκεία που δε σας τοποθετεί εκεί που πραγματικά σας αξίζει. Ποτέ μα ποτέ μη δεχτείτε τίποτα που να φαίνεται φανταχτερό ή ενθουσιώδες ή πολύ απλά να είναι μια συνήθεια που τελικά σας κάνει υποδεέστερες.

Η ιστορία βρίθει από δικαιώματα που κατακτήθηκαν με κόπο αλλά χάθηκαν εν μια νυκτί γιατί πολύ απλά δε στηρίχτηκαν όπως και όσο θα έπρεπε.Και ο χειρότερος τρόπος για να γίνει κάτι τέτοιο δεν είναι με τη σωματική κακοποίηση. Ειναι με τη πνευματική κακοποίηση του να πειστεί κανείς οτι πράγματι ειναι κατώτερος σε τετοιο βαθμό ώστε να το στηρίξει και ο ίδιος με πάθος.



Το The Clown χρησιμοποιεί cookies για την καλύτερη παροχή των υπηρεσιών του. Με τη χρήση αυτού του ιστότοπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookie.

Πατήστε "Συμφωνώ" για να μην εμφανίζεται αυτό το μήνυμα.