Μετριοπάθεια..

Μετριοπάθεια..

Σύμφωνα με τα λόγια του Πόππερ, "the piecemeal engineer will adopt the method of searching for, and fighting against, the greatest and most urgent evil of society, rather than searching for, and fighting for, its greatest ultimate good". Η διαφορά μεταξύ ενός piecemeal engineer κι ενός utopian engineer, είναι ότι ο πρώτος θα εφαρμόσει πράγματα τα οποία δικαιώθηκαν εμπειρικά, ενώ ο δεύτερος θα εγκαθιδρύσει τη βία στη θέση της λογικής, στην προσπάθειά του να αγγίξει το τέλειο.

Η κοινωνική μηχανική είχε δει λαμπρές μέρες δόξας στη Σοβιετική Ένωση, στις χώρες δορυφόρους της, καθώς και στη ναζιστική Γερμανία και τα άλλα φασιστικά καθεστώτα. Σκοπός της ήταν ο σχεδιασμός εκ των άνω της κοινωνίας βάσει ενός προτύπου, πολλές φορές με κάθε τίμημα, άλλα πάντα για έναν ευγενή στόχο.

Η οικονομική επιστήμη, η μικροοικονομία και μακροοικονομία, είναι κατά κάποιο τρόπο η απάντηση των φιλελεύθερων δημοκρατιών στην ακραία έκφανση της κοινωνικής μηχανικής, αφού εστίασε και απομόνωσε τις ανθρώπινες εκείνες εκδηλώσεις που μπορούν να ποσοτικοποιηθούν και όρισε σαν αντικειμενικό σκοπό της την ικανοποίηση των αναγκών εκείνων που οι ίδιοι οι άνθρωποι τις υπέδειξαν έμμεσα η άμεσα. Βάση των οικονομικών αυτών υποδειγμάτων, είναι το άτομο και οι ανάγκες του. Οποιοδήποτε πρόβλημα ορίζεται σε αυτό το επίπεδο και στη συνέχεια ανάγεται στο σύνολο. Ένα υπόδειγμα στα οικονομικά, επιχειρεί να αναπαραστήσει τον άνθρωπο σύμφωνα με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά και τις ανάγκες του και με βάση αυτό, να μελετήσει τρόπους αποτελεσματικότερης ικανοποίησής τους. Δεν επιχειρεί να μετασχηματίσει τον άνθρωπο σε κάτι άλλο από αυτό που ο ίδιος είναι και κατά αυτή την έννοια, τα οικονομικά είναι μια φυσιολατρική προσέγγιση της κοινωνικής μηχανικής.

Αντίθετα η κοινωνική μηχανική πηγάζει από την ικανοποίηση μιας ανάγκης υπαγορευμένης από το θεό, από τις προαιώνιες αξίες, από το πεπρωμένο της κοινωνικής τάξης. Η δυτική οικονομική σκέψη από αυτή την οπτική, είναι η “αναρχικότερη” και “υλιστικότερη” των σκέψεων με την έννοια ότι δεν έχει μέσα της τίποτα το αρχετυπικό και ιδεαλιστικό αλλά εξελίσσεται και μετασχηματίζεται από τη συνισταμένη δύναμη που διαμορφώνουν οι επιμέρους ατομικές ανάγκες. Για το λόγο αυτό, δε κάνει άλματα στο άγνωστο επιβάλλοντας και υποτάσσοντας το μέρος στο σύνολο βάσει ενός προτύπου προς μίμηση, αλλά αντίθετα επισημαίνει και αναδεικνύει μόνο τις πτυχές της λειτουργίας του συνόλου που θα πρέπει να στρογγυλευτούν για χάρη της ευζωίας και του ηδονισμού στο εδώ και το τώρα. Χωρίς ουτοπίες, χωρίς ηθική. Επικουρικά.



Το The Clown χρησιμοποιεί cookies για την καλύτερη παροχή των υπηρεσιών του. Με τη χρήση αυτού του ιστότοπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookie.

Πατήστε "Συμφωνώ" για να μην εμφανίζεται αυτό το μήνυμα.