Καλλιόπη Παπαμιχαήλ

Καλλιόπη Παπαμιχαήλ

05.02.2018

"Φιλόσοφος του σκανδάλου", "υβριστής φιλόσοφος", "φιλόσοφος των ερειπίων", "αρνητής των πάντων", "δάσκαλος του σύγχρονου πεσιμισμού", "απατεώνας της αβύσσου", "μισάνθρωπος", "κυνικός του χαρτιού", "φιλόσοφος του μηδενός", "υπαρξιακός στοχαστής", "ανατόμος της αβύσσου", "Privat Denker", "στοχαστής του περιθωρίου", "μηδενιστική σειρήνα", "μυστικιστής χωρίς απόλυτο", "κραυγάζων φιλόσοφος", "βιρτουόζος του παραδόξου και της υπερβολής", "οργανικός στοχαστής", "χρονικογράφος μιας διαρκούς αποκάλυψης".

01.02.2018

Η συντριπτική πλειονότητα των διαπρεπών διανοητών δεν πιστεύει στη χριστιανική θρησκεία, αλλά αποφεύγουν να το αποκαλύψουν δημοσίως επειδή φοβούνται μήπως χάσουν το εισόδημά τους. —BERTRAND RUSSELL

27.01.2018

ΣΤΗΝ Αγγλία,  ο Τζον Λοκ  (1632-1704)  ανατέ­θηκε κριτικά στην πίστη του Ντεκάρτ στο λόγο. Υποστήριξε πως  αντί για  τον  αφηρημένο  λόγο  και  τη  σκέψη,  έπρεπε  να  δώ­σουμε  μεγαλύτερη  βαρύτητα  στην  εμπειρία,  στην  ικανότητά  μας να  γνωρίζουμε  τον  κόσμο  και  να  μαθαίνουμε  μέσω  των  αισθήσεών μας.

21.01.2018

Πώς δεν βλέπουμε το προφανές; Έχουμε καλή ανατροφή, δείξαμε αλληλεγγύη για την Αιθιοπία και για τα θύματα των φυσικών καταστροφών. Μερικές φορές στείλαμε χρήματα, θαυμάσαμε τον Μπερνάρ Κουσνέρ με τα σακιά με το ρύζι, αγαπούσαμε τον Κολίς που έλεγε «Σήμερα δεν έχουμε πλέον το δικαίωμα ούτε να πεινάμε ούτε να κρυώνουμε», θυμόμαστε τη μελωδία λιγότερο από όσο τα λόγια: «Je ne te promets pas le grand soir mais juste a manger et a boire» [βρισκόμαστε στη δεκαετία του 1980!]. Οι παγιωμένες συνήθειες, ο εγωισμός ή η αδιαφορία δεν αρκούν: δεν πρόκειται για ηθικολογία αλλά για τους μηχανισμούς που μας τυφλώνουν κάθε μέρα μπροστά σε ό,τι πρέπει να μας κάνει καλύτερους.

19.01.2018

Δύο ξένοι, προερχόμενοι από τις δύο αντίθετες άκρες των ΗΠΑ, κάθονται ο ένας δίπλα στον άλλο κατά τη διάρκεια ενός επαγγελματικού ταξιδιού στο Μιλγουόκη και ανακαλύπτουν ότι η γυναίκα του ενός ήταν σε μια λέσχη τένις που διηύθυνε ένας γνωστός του άλλου. Αυτού του είδους η σύμπτωση είναι εκπληκτικά κοινή.

17.01.2018

Εκείνη τη χρονιά, η άνοιξη ήρθε στην περιοχή του Πάτζετ Σάουντ όπως το συνηθίζει·, θυμίζοντας, δηλαδή, μια στολισμένη παράνυφη να προσπαθεί να σκαρφαλώσει στο στύλο με το λίπος που χουν στα πανηγύρια. Μετά από μια σταδιακή, πρόσκαιρη ανάβαση, η άνοιξη, μέσα σ’ ένα θρίαμβο γεμάτο μπιχλιμπίδια, λουλούδια και κάψες, έδειχνε να έχει φτάσει τελικά στην κορυφή, αλλά ξαφνικά ξαναγλίστραγε μες στη λάσπη, αφήνοντας τη σημαία του χειμώνα να κυματίζει θριαμβευτικά στην κορυφή του στύλου των τεσσάρων εποχών. Μετά, με το μικρό, κοριτσίστικο στήθος της ν’ ανεβοκατεβαίνει απ’ το λαχάνιασμα, η άνοιξη ξανάρχιζε το σκαρφάλωμα.

13.01.2018

Στα υπόλοιπα ζωικά είδη κάθε άτοµο αναπτύσσεται από τη νηπιακή ηλικία στην ενηλικίωση ή την ωριµότητα, κατακτώντας στη διάρκεια ενός και µόνο βίου όλη την τελειότητα την οποία µπορεί να αγγίξει η φύση του. Στους ανθρώπους όµως η πρόοδος δεν παρατηρείται µόνο σε κάθε άτοµο χωριστά, αλλά συνολικά στο είδος τους, γιατί αυτοί χτίζουν, σε κάθε διαδοχική εποχή, πάνω στα προϋπάρχοντα θεµέλια. Ανταμ Φέργκιουσον - Δοκίμιο για την ιστορία της πολιτικής κοινωνίας

11.01.2018

Η μεταμόρφωση των αντικειμένων μέσα από τη διαδικα­σία της εξιστόρησης εκφράζεται από τον Γιώργο Σεφέρη στην «Κίχλη» με την αντίθεση ανάμεσα στα συντρίμμια και στα αγάλματα, στα ερείπια και στα μνημεία.

07.01.2018

Σταχυολογήσαμε 10 σημαντικά σημεία μιας συνέντευξης του Κορνηλίου Καστοριάδη στον Marc Weitzmann, που αξίζει να διαβάσετε

05.01.2018

Βγήκαν από το σταθμό και τότε κείνη είδε με έκπληξη ότι βρισκόταν στο δρόμο όπου έμενε, λίγα βήματα από το σπίτι της. Έμεινε ακίνητη. Κατόπιν γύρισε πίσω της για να εκφράσει την έκπληξη της στο συνοδό της. Αλλά πίσω της δεν υπήρχε κανείς. Δε φαινόταν παρά ο δρόμος, σεληνιακός κι έρημος, όπου κανένα κτήριο δε μπορούσε να είναι ή να μοιάζει με σιδηροδρομικό σταθμό.

Σελίδα 11 από 16