Αγαπουλινίστικο

Αγαπουλινίστικο

Είναι γεγονός και δεν μπορεί να το αμφισβητήσει κανείς: Το βαλεντινιώτικο γλυκό, αυτό που το τρώνε οι ερωτευμένοι και κοιτιούνται στα μάτια και φουντώνει το πάθος, αυτό που κάνει τις καρδιές να χτυπούν γοργά και συγχρονισμένα, αυτό που μας υπενθυμίζει ότι #YparxeiAgapi ακόμη κι όταν δε μας περνάει καν από το μυαλό, είναι η λάκτα. Κακά τα ψέματα. Με μια λάκτα ο κόσμος γίνεται πιο αγαπησιάρικος, πιο γιορτινός.

Εμένα όμως ο καλός μου μού έδωσε ΙΟΝ αμυγδάλου. Από την αδυναμία μου στη ζάχαρη, δεν έδωσα σημασία στη λεπτομέρεια –εξάλλου καμία από τις δύο δεν είναι η αγαπημένη μου- κι έτσι την πήρα και την έφαγα. Αργότερα –ίσως βοήθησε και η ζάχαρη- δούλεψε το μυαλό. Σκέφτηκα ότι μπορεί να μπέρδεψε τα πρόσωπα, τις γιορτές, τα προϊόντα, πράγμα απαράδεκτο και θα το πληρώσει.

Ψάχνοντας να βρω ποινή, προσπάθησα να μπω στην αντρική ψυχοσύνθεση. Και σκέφτηκα ότι αυτό που θα τον έκανε να φρικάρει, εκτός από τη μακροχρόνια αποχή, που ούτως ή άλλως θα επιβληθεί γιατί ο Αριστοφάνης ήξερε τι έλεγε, είναι ο εορτασμός της ημέρας. Εορτασμός με τα όλα του. Με δείπνο σε πολυτελές ρεστοράν, με κεριά αναμμένα και βιολιά να παίζουν πάνω από το ζαλισμένο του κεφάλι. Και γύρω μας όλα τα άλλα ζευγάρια που βρίσκουν αφορμή να γιορτάσουν τον έρωτά τους, αυτή τη μοναδική, σπάνια και συλλεκτικής αξίας μέρα του χρόνου, ανταλλάσσοντας καρδουλάκια και ζουζουλινιές στη ρομαντική ατμόσφαιρα που θα έχει δημιουργηθεί στο χώρο ειδικά για αυτόν το σκοπό.

Λοιπόν κορίτσια, αυτό το πράγμα, το στημένο αγαπουλινίστικο είναι ο εφιάλτης του ανδρός. Κι εμείς επιμένουμε να τον αναγκάζουμε να τον ζήσει. Κι εκείνος ο έρμος, που κατά βάθος γουστάρει καταπιεστική γκόμενα γιατί του θυμίζει τη μάνα του, τον ζει αδιαμαρτύρητα. Με τα καρδουλάκια, με τα λουλουδάκια, με τις ρομαντικές πολυδάπανες εξόδους. Χώρια ότι θα μας δει στο τέλος με το καρακιτσάτο εσώρουχο με το καρδουλάκι στο βυζί και θα πρέπει να του κάνει κούκου, πάνω που είχε συνηθίσει να του κάνει κούκου με τη ροζ ρομπ ντε σάμπρ με αρκουδάκια και τη λούτρινη παντόφλα.

Εγώ λέω φέτος να αλλάξουμε λίγο συνήθειες. Να κάνουμε την υπέρβαση. Να διαλέξουμε άλλη μέρα για ρομαντισμούς και ανταλλαγή ζουζουλινιών και δωρακίων. Όποτε μας έρθει η έμπνευση (η οποία προτείνω να μη μας εγκαταλείψει ποτέ). Τα εσώρουχα τα καυτά, τα άνευ καρδουλακίων, να τα φοράμε πιο συχνά, όποτε θέλουμε να παίξουμε (προτείνω αυτή η τάση να είναι μόνιμη) και να βρίσκουμε πάντα αφορμές για ρομαντικό δείπνο για δύο, ακόμη κι αν είναι πιτόγυρο σε παγκάκι. Και τη μέρα που συνήθως του τα πρήζατε, όχι από την καύλα αλλά από την καταπίεση, να του προτείνετε να την αφιερώσει στην μπακουροπαρέα του. Και να κάνετε το ίδιο.

Η πρότασή μου είναι απολύτως λογική και θα έχει θετικά αποτελέσματα για εσάς και μόνο, κορίτσια. Ο δόλος που υπάρχει πίσω από την πρότασή μου δεν έχει να κάνει με τη χαρά που θα του δώσετε απαλλάσσοντάς τον από αυτό το βραχνά. Είμαι πολύ πιο ύπουλη. Σκεφτείτε τον μόνο μια τέτοια μέρα μαζί με άλλα μπακούρια να κάνουν καφρίλες. Ακόμη κι αν βαλθούν να κυνηγήσουν γκόμενες, θα αποτύχουν.

Είναι γνωστό ότι οι γυναίκες προτιμούν τους δεσμευμένους. Έτσι και δούνε γκόμενα δίπλα στον άλλον, πέρα από το ότι τον θεωρούν ικανό να κάνει σχέση, τις πιάνει το ανταγωνιστικό τους. Τον διεκδικούν. Όσο πιο σπουδαία είναι η γκόμενα κάποιου, τόσο πιο λυσσασμένη είναι η διεκδίκηση, τόσο πιο πολύ θεωρούν πως ανεβαίνουν οι μετοχές τους αν της τον φάνε. Ποια θα δει μόνο τον καλό σου μια τέτοια μέρα και δε θα του γυρίσει την πλάτη με περιφρόνηση;

Από την άλλη μεριά, οι άντρες, αυτά τα αθώα πλάσματα, συγκινούνται με τις μοναχικές υπάρξεις, τις αναξιοπαθούσες, τις πονεμένες, αυτές που μια τέτοια μέρα δεν έχουν κάποιον να τις πιάσει από το χέρι, κάποιον να τους δώσει μια λάκτα, βρε αδερφέ. Ποιος θα δει μόνη κοπέλα μια τέτοια μέρα και δε θα θελήσει να την παρηγορήσει για τη μοναξιά της;

Ας μετατρέψουμε αυτή τη μέρα σε ευκαιρία αναπτέρωσης του ηθικού και του ανηθίκου μας, κορίτσια. Ας αφήσουμε τα γκομενάκια να νομίσουν πως παρηγορούν τη μοναξιά μας. Ας μας διεκδικήσουν. Ας νιώσουμε επιθυμητές από πολλούς κι ας κάνουμε τη χάρη στον έναν, αυτόν που θα έχει φάει στο μεταξύ τα μούτρα του, να μας έχει.

Με την ευχή μου.



Το The Clown χρησιμοποιεί cookies για την καλύτερη παροχή των υπηρεσιών του. Με τη χρήση αυτού του ιστότοπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookie.

Πατήστε "Συμφωνώ" για να μην εμφανίζεται αυτό το μήνυμα.