Το γράμμα του Λέοναρντ Κοέν στη μούσα του Μαριάν Ιλεν πριν από τον θάνατό της

05.05.2019
Το γράμμα του Λέοναρντ Κοέν στη μούσα του Μαριάν Ιλεν πριν από τον θάνατό της

Ο Λέοναρντ Κοέν  έστειλε ένα συγκινητικό αποχαιρετιστήριο γράμμα στη μούσα του Μαριάν Ιλέν λίγο πριν αυτή χάσει τη μάχη με τη λευχαιμία και φύγει από τη ζωή στα 81 της χρόνια.

«Νομίζω ότι θα σε ακολουθήσω πολύ σύντομα Μαριάν… Θέλω να ξέρεις πως είμαι σε απόσταση αναπνοής πίσω σου - αν απλώσεις το χέρι σου νομίζω ότι μπορείς να αγγίξεις το δικό μου!» έγραφε. Κι εκείνη, όταν ένας φίλος της, της διάβασε το γράμμα, άπλωσε το χέρι της…

kohen.jpg

Δυο ημέρες μετά η Μαριάν έφυγε από τη ζωή και σήμερα ο Λέοναρντ Κοέν την ακολούθησε.

Αυτό είναι το τελευταίο του γράμμα προς εκείνη:

«Λοιπόν, Marianne,

έφτασε αυτή η ώρα που παραμεγαλώσαμε και τα σώματά μας αρχίζουν να καταρρέουν... Νομίζω πως θα σε ακολουθήσω πολύ σύντομα.

Θέλω να ξέρεις πως είμαι σε απόσταση αναπνοής πίσω σου - αν απλώσεις το χέρι σου νομίζω ότι μπορείς να αγγίξεις το δικό μου!

Να ξέρεις ότι πάντα σε αγαπούσα, για την ομορφιά σου και τη σοφία σου, αλλά δεν χρειάζεται να πω περισσότερα, γιατί τα γνωρίζεις καλά.

Τώρα όμως, θέλω απλά να σου ευχηθώ να έχεις ένα πολύ καλό ταξίδι.

Αντίο παλιά μου φίλη. Σου στέλνω απέραντη αγάπη.

Τα λέμε σύντομα…»

So Long Marianne...

Η Μαριάν είναι η περίφημη κοπέλα του τραγουδιού So Long Marianne. Ο Κοέν τη γνώρισε στην Ύδρα, τη δεκαετία του '60. Έγιναν ζευγάρι και έζησαν μαζί για πάνω από δέκα χρόνια.

Υπήρξε επίσης η έμπνευσή του για το τραγούδι Bird on the Wire που ήταν το δικό της αγαπημένο.

So Long Marianne by Leonard Cohen

Come over to the window, my little darling
I'd like to try to read your palm
I used to think I was some kind of Gypsy boy
Before I let you take me home
Now so long, Marianne
It's time that we began to laugh
And cry and cry and laugh about it all again
Well, you know that I love to live with you
But you make me forget so very much
I forget to pray for the angels
And then the angels forget to pray for us
Now so long, Marianne
It's time that we began to laugh
And cry and cry and laugh about it all again
We met when we were almost young
Deep in the green lilac park
You held on to me like I was a crucifix
As we went kneeling through the dark
Oh, so long, Marianne
It's time that we began to laugh
And cry and cry and laugh about it all again
Your letters, they all say that you're beside me now
Then why do I feel alone?
I'm standing on a ledge and your fine spider web
Is fastening my ankle to a stone
Now so long, Marianne
It's time that we began to laugh
And cry and cry and laugh about it all again
For now I need your hidden love
I'm cold as a new razorblade
You left when I told you I was curious
I never said that I was brave
Oh, so long, Marianne
It's time that we began to laugh
And cry and cry and laugh about it all again
Oh, you are really such a pretty one
I see you've gone and changed your name again
And just when I climbed this whole mountainside
To wash my eyelids in the rain
Oh, so long, Marianne
It's time that we began to laugh
And cry and cry and laugh about it all again

kohen-maren.jpg

 marianne-and-leonard.jpg

tvxs.gr



  • Το The Clown χρησιμοποιεί cookies για την καλύτερη παροχή των υπηρεσιών του. Με τη χρήση αυτού του ιστότοπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookie.

    Πατήστε "Συμφωνώ" για να μην εμφανίζεται αυτό το μήνυμα.