Σιγά μην κλάψει, σιγά μη φοβηθεί

04.09.2017
Σιγά μην κλάψει, σιγά μη φοβηθεί

Κάθεται στον κήπο της πολυκατοικίας, πάνω σε ένα φουσκωμένο χελωνάκι που εκτελεί χρέη σωσιβίου.

Κουνιέται μπρος-πίσω και φωνάζει «πλοθοχήηη, έλχονται τα κύματααα».

Τριγύρω της βλέπω χώμα και λιγοστά, διψασμένα δέντρα.

Εκείνη βλέπει θάλασσα, ακτές, ψάρια, κύματα.

Έτσι όπως την χάζευα με τα καστανά της μαλλάκια να μπαίνουν στο πρόσωπο και το χεράκι της να τα απομακρύνει κάθε λίγο για να μπορεί να δει τα κύματα, μου θύμισε τον ανιψιό μου πρόπερσι το καλοκαίρι (σε ηλικία 5 ετών), που τραγουδούσε με πάθος, κλειστά μάτια και δυνατή φωνή, τους στίχους από το γνωστό τραγούδι του Αγγελάκα,

και να θυμάμαι πως αυτό το σκηνικό

είμαι μικρός, πολύ μικρός για να τ’ αλλάξω.

Σιγά μην κλάψω, σιγά μη φοβηθώ.

Στον παιδικό σταθμό που βρίσκεται απέναντι από το σπίτι μου, χτες, Κυριακάτικα, ξεκίνησαν οι εργασίες συντήρησης – ετοιμάζονται να δεχτούν νέα κλάματα, νέες φωνές, νέα τραγούδια, νέες απαντήσεις σε παλιές ανάγκες.

Έρχονται τα κύματα της νέας χρονιάς, αλλά η μικρή δε φοβάται.

Σιγά μην κλάψει, σιγά μη φοβηθεί.

Όμορφα τελειώνει το καλοκαίρι, σχεδόν όπως άρχισε.

 

Ειρήνη Αγαπιδάκη

CoverPhoto: @pigarot



  • Το The Clown χρησιμοποιεί cookies για την καλύτερη παροχή των υπηρεσιών του. Με τη χρήση αυτού του ιστότοπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookie.

    Πατήστε "Συμφωνώ" για να μην εμφανίζεται αυτό το μήνυμα.