Ο βλάκας που επιμένει ακόμα και σήμερα να αγαπά τη χώρα που δεν τον αγαπάει

19.12.2014
Ο βλάκας που επιμένει ακόμα και σήμερα να αγαπά τη χώρα που δεν τον αγαπάει

Ναι, καταλαβαίνω τα νεύρα για τον Χαικάλη και τις ελλείψεις που βρίσκετε στην καταγγελία του. Μέχρι να διερευνήσει η δικαιοσύνη την καταγγελία του, ας ασχοληθούμε με έναν άλλον τέως ανεξέλ, τον Μαρκόπουλο που, όπως φαίνεται, από τότε που επέστρεψε στη νδ δεν τον πιάνει το φλιτ και δεν πολυαπασχολεί την ενημερωση με την πλούσια δράση του.

Αυτός, που λέτε, όπως καθόταν κάτω από το ψεκαστικό ως ανεξέλ, κατήγγειλε τον Σαμαρά ως αρχιερέα του ψεύδους και χοροδιδάσκαλο της τούμπας. Μετά επέστρεψε στο κόμμα του αρχιερέα χοροδιδάσκαλου, έκοψε τα ψεκασμένα και επέστρεψε στα νεοδημοκρατικά: πχ πάει να ευνοήσει τους συνεπείς καταπατητές δημοσίων εκτάσεων της Εύβοιας επαναπροωθώντας -προεκλογικά- τροπολογία της τελευταίας στιγμής που θα "χαρίζει" σε ιδιώτες δημόσιες *χορτολιβαδικές* εκτάσεις και ας μη μπορούν να αποδείξουν την κυριότητά τους. Για να μην τρέχουν λέει και ταλαιπωρούνται στα δικαστήρια οι καημένοι (οι καταπατητές της υπόλοιπης Ελλάδας ας ταλαιπωρούνται. Αυτοί δεν ειναι καημένοι, είναι καταπατητές). Ενώ όμως για την καταγγελία Χαικάλη βγάλαμε από πόρισμα μέχρι χαικού, τις λαδιές του Μαρκοπουλου ούτε που τις παίρνουμε χαμπάρι γιατί δεν ειναι πια ψεκασμένες αστείες καταγγελίες, αλλά σοβαρές κυβερνητικές τροπολογίες.

Ναι, είναι αστεία η Ξουλίδου που νομίζει πήγαν να τη δωροδοκήσουν με συνεννόηση από το fb. Οι Μπούρας - Βλάχος - Οικονόμου που ζητούν τελευταία στιγμή πριν τις εκλογές εκτάκτως να παγώσει η βεβαίωση-είσπραξη-εκτέλεση και η ισχύς επιβεβλημένων προστίμων και κατεδαφίσεων για αυθαιρετα, ακόμα και όσα έχουν τελεσιδικήσει, είναι λιγότερο σημαντική συζήτηση; Από τη μία σκοτώνουμε συντάξεις-μισθούς και ψοφάμε κοσμάκη στη φορολογία για να βρούμε έσοδα. Από την αλλη χαρίζουμε οικόπεδα-χαρίζουμε χρέη (στην κυριολεξία) μονο και μόνο γιατί έρχονται εκλογές. Αλλά πιο σημαντικό από αυτά κρίνεται η Ξουλίδου και αν ειναι καμμένη σκέτο ή και βαρεμένη. Η λαμογιά και η προώθηση ευνοιοκρατικής παρανομίας προς ημετέρους πολιτευτές και ψηφοφορους δεν μας ιδρώνει το αυτί και θα γελάμε μέχρι τελικης πτώσεως -της κυβέρνησης, ελπίζω- με την κάθε Ξουλίδου, εκτός αν πάρει και αυτή μεταγραφή για τη νδ και διαγραφούν τα ανεκδοτολογικα κρίματά της όπως του Μαρκόπουλου!

Ναι, είναι *κάπως* το σκηνικό με τα αρσενικά εντός βουλής που μυρίζουν το παλτό του θηλυκού. Αλλά θα προτιμούσα να διαβάσω μια διάψευση του πρωθυπουργού ότι δεν είναι αυτός που ακούγεται στο εξαφανισμένο ηχογραφημένο μήνυμα για τον "ψηλό παναθηναικάκια" -πιθανως το εισαγγελέα Ντογιάκο-, παρά την απάντηση της Μακρή στον Ψαριανο για το πανωφόρι της. Το πολίτευμα κινδυνεύει από τις στοχευμένες παρεμβάσεις της κυβέρνησης στη δικαιοσύνη προς εξυπηρέτηση των σκοπών του καθε σαμαροβενιζέλου, όχι από τις βαθιές εισπνοές Ψαριανού στις μασχάλες του παλτού της Μακρή.

Ναι, είναι ψεκασμένοι, είναι βαρεμένοι (ανεξέλ) είναι φασίστες (χα-τες), είναι αποδιοπομπαίοι τράγοι (ανεξάρτητοι διαγραμμένοι). Γελάμε με αυτούς, θυμώνουμε, τους βρίζουμε (ξεχνάμε ότι εμείς τους ψηφίσαμε και θα τους ξαναψηφισουνε). Αυτό το συφερτό παρατράγουδων (ελάχιστοι οι σοβαροί), όμως, τον καθιστά ρυθμιστή του παιχνιδιού όποιος παρακαλάει την ψήφο τους για να δρομολογήσει τις εξελίξεις που τον βολεύουν. Όποιος ποντάρει στο ναι τους για να βγάλει πρόεδρο (ή οποιος εκλιπαρεί το όχι τους για να μη βγει πρόεδρος). Αυτά τα ανέκδοτα που ταλαιπωρούν την πολιτική ζωή του τόπου, κάποιος τα προβιβάζει από καστ της Πάνια σε διεκδικούμενα μήλα της έριδος, ζητώντας ως ελεημοσύνη, ως δώρο ή ως αντάλλαγμα την ψήφο τους, προκειμένου να μην παραδεχτεί ότι δεν του βγαίνουν τα κουκιά και πρέπει να πάει σε εκλογές. Δεν με νοιάζει αν τους δωροδοκούν ή όχι. Με νοιάζει που η κατάσταση της χώρας θα μπορούσε να εξαρτάται από το ναι/ παρών του Μπούκουρα (που, αν και προσωρινα κρατούμενος για συμμετοχη σε εγκληματική οργάνωση, αφέθηκε κατά εμετική συμπαντική σύμπτωση ελεύθερος την ημέρα της πρώτης ψηφοφορίας για εκλογή πτδ), του Μελά, του Χαικάλη. Με νοιάζει που δεν εχει κανείς την αξιοπρέπεια να πει "δεν έχω 180 σοβαρούς να ψηφίσουν ενα σοβαρό. Έχασα, φεύγω". Με νοιάζει που οι "πατριώτες" που μάτωσαν για να μας "σώσουν" από τη μία ποντάρουν στην ψηφο των ανέκδοτων που μέχρι χθες έβριζαν, από την αλλη σπεκουλάρουν και κινδυνολογούν αναγάγοντας την καταστοφή, το bank run, την έξοδο από το ευρώ απο απευκταία κατάσταση σε αυτοεκλπηρούμενη προφητεία και από την τρίτη χαρίζουν (χορτολιβαδικές εκτάσεις), κερνάνε (150.000,00 ευρω στα παιδια των υπαλλήλων της βουλής), ψηφίζουν (80 προεκλογικές τροπολογίες μέσα σε λίγες μέρες) σε έναν παροξυσμό καρατζαφέρειου πατριωτισμού από αυτό με τους μεγάλους σταυρούς, τις μεγάλες σημαίες και τα μεγάλα -κρυφά- προσωπικά κέρδη.

Κάτι τελευταίο που εδώ και καιρό σκάω να το γράψω: Ο βλάκας που δεν καταπάτησε. Ο βλάκας που δεν δόμησε αζημίως σε καμένο δάσος. Ο βλάκας που δεν πίεσε κανένα για να εμπίπτει σε μία από τις 27 άσχετες τροπολογίες που παραχώθηκαν στο νομοσχέδιο για το "παρατηρητηριο της άνοιας". Ο βλάκας που ενώ μπορούσε δεν καταδέχτηκε να ζημιώσει και αυτός, οπως και όλοι οι άλλοι το δημόσιο. Ο βλάκας που έχει αξιοπρέπεια, που εφαρμόζει το νόμο, που σέβεται το σύνταγμα. Ο βλάκας που ψηφίζει (ό, τι ψηφίζει, αδιάφορο) όχι κατά συμφέρον, αλλά κατά συνείδηση. Ο βλάκας που επιμένει ακόμα και σήμερα να αγαπά τη χώρα που δεν τον αγαπάει.
Δεν είναι βλάκας.

Είναι λεβεντιά.

 

Από τον τοίχο fb της Filothei Varsami



  • Το The Clown χρησιμοποιεί cookies για την καλύτερη παροχή των υπηρεσιών του. Με τη χρήση αυτού του ιστότοπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookie.

    Πατήστε "Συμφωνώ" για να μην εμφανίζεται αυτό το μήνυμα.