Ντίνος Χριστιανόπουλος - «Επέτειος»

10.11.2019
Ντίνος Χριστιανόπουλος - «Επέτειος»

«Βουνὸ μὲ βουνὸ δὲ σμίγει», λένε στὸ στρατό,

«ἄνθρωπος μὲ ἄνθρωπο σμίγει»

ὅμως περάσαν τρία χρόνια κι ἀκόμα νὰ σμίξουμε

καὶ Κύριος οἶδε τί θὰ γίνει τώρα ποὺ μπαίνουμε στόν τέταρτο.

Ἐν τῷ μεταξύ, κάθε μέρα ἔχω μαλώματα μὲ τὴν καρδιά μου.

«Καρδιά μου», τῆς λέω, «κάνε κι ἐσύ μιὰ ὑποχώρηση

ὑπάρχει τόση ὁμορφιὰ σ’ αυτὸ τὸν κόσμο,

ὑπάρχουν τόσα σαββατόβραδα γιὰ γλέντι,

ἐπιτέλους δὲ χάθηκαν οἱ εὐκαιρίες γιὰ προσήλωση».

«Δὲν ξἐρεις τί ζητᾶς», μοῦ ἀποκρίνεται,

«σὲ χάλασαν οἱ τόσες διαψεύσεις,

σ’ ἔκανε εὔκολο ἡ ἀπελπισία,

ἔπαψες νὰ πιστεύεις πιὰ στὸν ἔρωτα: σὲ κλαίω».

 

Δὲν ξέρω τί τῆς ἔκανες αὐτῆς τῆς καρδιᾶς

καὶ ξημεροβραδιάζεται μὲ τ’ ὄνομά σου

ὅμως ἐγὼ εἶμαι ἀδύνατος ἄνθρωπος,

ἡ σάρκα μου πεινάει, θέλει νὰ φάει,

τὸ αἷμα μου κρυώνει, θέλει νὰ ζεσταθεῖ.

 

Νὰ φύγεις ἀπ’ τὴ μνήμη μου καὶ τὴν καρδιά μου.

 

Ντίνος Χριστιανόπουλος, Επέτειος (Ἀνυπεράσπιστος καημός, 1955-1970)



  • Το The Clown χρησιμοποιεί cookies για την καλύτερη παροχή των υπηρεσιών του. Με τη χρήση αυτού του ιστότοπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookie.

    Πατήστε "Συμφωνώ" για να μην εμφανίζεται αυτό το μήνυμα.