Άννα Αχμάτοβα, «Με επινόησες»

18.08.2019
Άννα Αχμάτοβα, «Με επινόησες»

Με επινόησες. Τέτοια στον κόσμο δεν υπάρχει,

Τέτοια στον κόσμο να υπάρξει δεν μπορεί.

Μήτε ο γιατρός γιατροπορεύει, μήτε ξεδιψάει ο ποιητής, -

Η σκιά του φαντάσματος μέρα και νύχτα σε ταράζει.

Συναντηθήκαμε σ’ απίστευτη χρονιά,

Όταν πια του κόσμου εξαντλούνταν οι δυνάμεις,

Όλα στο πένθος ήταν βυθισμένα και στη δυστυχία,

Κι ήταν τα μνήματα φρεσκοσκαμμένα.

Χωρίς φανάρια, σα πίσσα μαύρος ήταν του Νέβα ο τοίχος,

Πυκνή η νύχτα γύρω απ’ τα τείχη έπεφτε …

Τότε ήταν που σε κάλεσε η φωνή μου!

Τι έκανα, ούτε κι ίδια ήξερα.

Ήρθες κοντά μου, θαρρείς κι ένα αστέρι σ’ οδηγούσε,

Βαδίζοντας στο τραγικό φθινόπωρο,

Σ’ εκείνο το για πάντα εγκαταλελειμμένο σπίτι,

Απ’ όπου το σμάρι ερχόταν των καμένων στίχων.

 

Άννα Αχμάτοβα, «Με επινόησες», 1956

Μετάφραση από τα ρωσικά Δημήτρης Β. Τριανταφυλλίδης 

Η Άννα Αχμάτοβα, ψευδώνυμο της Άννας Αντρέγιεβνα Γκόρενκο, 23 Ιουνίου 1889 - 5 Μαρτίου 1966) ήταν Ρωσίδα ποιήτρια, μία από τις κορυφαίες φυσιογνωμίες της «Αργυρής Εποχής» στην ποίηση της Ρωσίας. Επέλεξε το επώνυμο Αχμάτοβα, που ανήκε στην προγιαγιά της από τη φυλή των Τατάρων.



  • Το The Clown χρησιμοποιεί cookies για την καλύτερη παροχή των υπηρεσιών του. Με τη χρήση αυτού του ιστότοπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookie.

    Πατήστε "Συμφωνώ" για να μην εμφανίζεται αυτό το μήνυμα.