Φιλοσοφία

Ένας άνθρωπος, τελικά, γεννιέται ή γίνεται κακός; Έχουν ακουστεί άπειρες απόψεις, έχει χυθεί τόσο μελάνι ώστε να απαντηθεί με μία βεβαιότητα ή με ένα τουλάχιστον βασικό συμπέρασμα για ένα θεμελιώδες ερώτημα: Ένας άνθρωπος γεννιέται ή γίνεται αυτό που είναι; Ένας άνθρωπος είναι τελικά από τη γέννησή του καλός ή κακός ή γίνεται;

Ο εσθλός* των Ελλήνων για τους σύγχρονους μπορεί να σημαίνει και τον αριστοκράτη. Ο αριστοκράτης όμως για τους Έλληνες δεν εσήμαινε ούτε τα βαμπύρ ούτε τα παράσιτα.

Τακτοποιείς ό,τι απέμεινε,

τίποτα το εξ αίματος, μόνο μερικά προσωπικά αντικείμενα,

ίσα για να φυλάνε το δωμάτιο απ' τα χέρια της απουσίας.

Το αγόρι βρισκόταν στο δωμάτιό του και δεν μπορούσε να κοιμηθεί, ο αδελφός του κι εκείνος είχε κλείσει απαλά τα μάτια του. Από τη χαραμάδα της πόρτας παρατηρούσε την ταραγμένη μορφή της μητέρας του να πηγαινοέρχεται πάνω κάτω στο σαλόνι, η ψυχή της διακατεχόταν από έντονη ανησυχία.

Ο Jiă Dăo, ένας μεγάλος ποιητής της εποχής Táng, πήγαινε κάποια μέρα καβάλα στο γάιδαρό του και δούλευε στο μυαλό του δυο στίχους:

Τα παιδιά έχουν ανάγκη την αγάπη και την αποδοχή περισσότερο από ένα ακριβό κινητό ή ένα laptop. Τα υλικά αγαθά δεν μπορούν να εξαγοράσουν αλλά ούτε και να καλύψουν τα συναισθηματικά κενά της οικογένειας και των γονιών.

Η στεναχώρια διαρκεί περισσότερο από κάθε άλλο συναίσθημα. Αυτό μας δείχνει πόσο καταλυτική είναι η δύναμή της και πόσο μεγάλη ζημιά μπορεί να επιφέρει ακόμα και στη σωματική μας υγεία. Η ψυχή μας αλληλεπιδρά συνεχώς με το σώμα μας, με το τελευταίο να είναι ο μόνιμος εκφραστής, αλλά και το ‘’εύκολο θύμα’’ της άσχημης ψυχικής μας κατάστασης.

Έναν ύπνο μοιρασμένο, αυτό ζητάω.

Ο Δάντης δεν εκατέβηκε στην Κόλαση. Η ιδική του νέκυια είναι μια στυγερή αλληγορία της επίσκεψης που έκαμε στο Γεντί-Κουλέ της ψυχής μας. Ό,τι είδε είναι τα σύρματα και τα σήμαντρα, τα παραπήγματα, τα κελλιά και οι κατάδικοι που κλείστηκαν μέσα στα πάθη τους, καθώς με την πράξη εφρόντισαν να τα κάμουν εγκλήματα.

Είναι στη φύση του ανθρώπου να συγκρίνει πολλές φορές τις ικανότητες, το χαρακτήρα και το επίπεδο διαβίωσης του με αυτό των άλλων συνανθρώπων του και πολλές φορές να δυσαρεστείται όταν διαπιστώνει ότι υστερεί σε σχέση με τους υπόλοιπους.

Από το βιβλίο του Δημήτρη Λιαρμακόπουλου “Ευτοπία” 

Σελίδα 1 από 23

Το The Clown χρησιμοποιεί cookies για την καλύτερη παροχή των υπηρεσιών του. Με τη χρήση αυτού του ιστότοπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookie.

Πατήστε "Συμφωνώ" για να μην εμφανίζεται αυτό το μήνυμα.