Κωνσταντίνα Κιούση

Κωνσταντίνα Κιούση

Ονομάζομαι Κωνσταντίνα, αλλά δεν ξέρω αν μπορώ να ονοματίσω με σαφήνεια κάτι άλλο στη ζωή μου. Ψάχνω απαντήσεις σε ερωτήματα της ψυχής μου, της ζωής μου, του κόσμου. Άλλοτε τα βρίσκω και άλλοτε όχι... Άλλοτε γεννιούνται κι άλλα. Μέσα από την αφήγηση ιστοριών, προσπαθώ να βρω τις δικές μου μυστικές φωνές... ίσως και τις δικές σου, ίσως και κάποιου άλλου... Το ταξίδι είναι μακρύ, αλλά έχει μια ακαταμάχητη γοητεία. Ταξίδεψε...

URL Ιστότοπου: http://konstantinakiousi
13.12.2017

Υμνητές του αίματος, δολοφόνοι, βιαστές ψυχής και σώματος, δημιουργοί συμβολαίων θανάτου με τα πιο άγρια φονικά και ζωώδη ένστικτα, παρανοϊκοί, διεστραμμένοι...είναι μερικοί χαρακτηρισμοί που μπορούν να αποδοθούν στους δράστες ειδεχθών εγκλημάτων που συγκλονίζουν την κοινωνία...δράστες που κατέστρεψαν, πρώτα απ’όλα, τον ίδιο τους τον εαυτό και χάθηκαν μέσα σε κήπους από τέρατα και χίμαιρες.

19.11.2017

Ναρκίσσινο μύρο μοιάζεις. Φάρμακο και Δηλητήριο μαζί. Ομορφιά και Ασκήμια. Άνοιξη και Χειμώνας. Νερό και Χώμα. Ζωή και Θάνατος. Ανεβαίνουν από τα χώματα οι ανθοί κι οι μυρωδιές σου κι ύστερα πέφτουν πάλι στα χώματα. Ωσάν ήταν χθες ο μύθος, η πραγματικότητα κι η αποπληκτική πνοή σου. Πανδαισία φαντασμαγορική του αντικαθρεφτιζόμενου νου μας.

11.12.2017

Χρόνος: η δριμύτητα που τρομάζει

Δεκαετία του 1980, Ελλάδα: Οι άνθρωποι της πόλης, κυρίως, άρχισαν να ξεχνούν και να παραμερίζουν στην σκοτεινή λήθη την νοσταλγικότητα των περασμένων χρόνων. Απλανή βλέμματα στρέφονταν με ξέφρενους ρυθμούς σε πυρετώδη όνειρα. Ανακατασκευή των παρελθοντικών καταλοίπων. Μάλλον, όχι. Νευρωτική απονέκρωση των υπολειμμάτων των πρότερων ετών. Έπαψαν να υφίσταντο οι αναμετρήσεις με το παρελθόν. Το θυμικό των ανθρώπων κατακλυζόταν από αισθήματα ανεπανόρθωτης ντροπής για τα παλιά. Υπήρχε, πια, μόνο το παρόν, το οποίο θα οδηγούσε στο ονειρικό τοπίο του μέλλοντος. Ονείρων γεύσεις...

05.11.2017

Δεκαετίες ΄70 και ΄80 του περασμένου αιώνα, αυτού του αιώνα, ίσως και του επόμενου, μπορεί και του μεθεπόμενου, ίσως και όλων των προηγούμενων. Η σκηνή πυρώνεται από τα εκτυφλωτικά φώτα του μέλλοντος, αυτού του μυστηριώδους μέρους, όπου φυλάσσεται το μεγαλύτερο ποσοστό της ανθρώπινης παραγωγικότητας, της αληθινής ζωής και των ψυχικών επιτευγμάτων.

29.10.2017

Σε ένα από τα αφοριστικά του αποφθέγματα, ο Νίτσε είχε πει: «Να χάνεις τον εαυτό σου. Όταν κανείς έχει βρει τον εαυτό του, πρέπει να ξέρει από καιρό σε καιρό να τον χάνει - κι έπειτα να τον ξαναβρίσκει, εφόσον βέβαια είναι στοχαστής. Γιατί γι'αυτόν αποτελεί μειονέκτημα να είναι διαρκώς δεμένος με ένα πρόσωπο».

24.10.2017

Εξάρχεια: Για πολλούς μία κακόφημη περιοχή. Για άλλους ένας τόπος συνάντησης ονείρων και ιδεών. Ένα βιβλίο για τον Τρότσκι, μία μολότοφ και ένα κρασί βαθύ κόκκινο που επαναστατεί δίνουν δύναμη σε μία προδομένη νέα, αλλά και τόσο πεπαλαιωμένη ψυχή. Η αιώνια προδοσία είναι η πληγή.

Το The Clown χρησιμοποιεί cookies για την καλύτερη παροχή των υπηρεσιών του. Με τη χρήση αυτού του ιστότοπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookie.

Πατήστε "Συμφωνώ" για να μην εμφανίζεται αυτό το μήνυμα.