Κοινωνία

ΗΤΑΝΕ μεσημέρι. Ο γαιοκτήμονας Βόλντιρεφ, ένας ψηλός γεμάτος άντρας με κουρασμένο κεφάλι και γουρλωμένα μάτια, έβγαλε το πανωφόρι του, σκούπισε το μέτωπό του μ' ένα μεταξωτό μαντίλι και κάπως άτολμα μπήκε στην αίθουσα όπου ήταν τα γραφεία. Τρίζαν οι πένες...

Ανεβαίνει τη Λαγκαδά από το δεξί πεζοδρόμιο. Μισοκρυμμένη στο σκοτάδι περπατάει με το κεφάλι σκυφτό, αργά, ανασαίνοντας την υγρασία της νύχτας. Πού και πού το αγιάζι τινάζει σαν μικρό επιτόπιο ηλεκτροσόκ τον αφύλακτο σβέρκο της και τότε ισιώνει πλάτη και κεφάλι να τον καλύψει με το κοντό καρεδάκι.

 

Στον Αλέξανδρο,

Ο μήνας με βρίσκει περιφερόμενο στο κέντρο της πόλης με 3 προφυλακτικά στην τσέπη προσπαθώντας να συνθέσω την περιγραφή ενός συλλογικού Δεκέμβρη. Άλλοι σκεφτόμαστε αυτά που κάναμε, αυτά που δεν κάναμε και πόσο οικτρά διέψευσε ο πανδαμάτωρ τις υποσχέσεις που δίναμε τέτοια μέρα, ένα χρόνο πριν, γενικότερα  τη χρονιά που αφήνουμε σιγά-σιγά πίσω, άλλοι τι και ποιους χάσαμε. Πάντως είναι ένας μήνας που σε βάζει σε μια διαδικασία σκέψης, αυτοκριτικής και περισυλλογής. Είναι ο αέρας του, είναι οι άνθρωποι, είναι που κάθε χρόνο βλέπεις τον εαυτό σου σε διαφορετικά στάδια; Είναι ο Δεκέμβριος.

Σαν σήμερα, στις  30 Νοεμβρίου 1900, ο κόσμος έχασε τον  μεγάλο και πολυτάλαντο Όσκαρ Ουάιλντ, ποιητή, μυθιστοριογράφο, θεατρικό συγγραφέα και κριτικό. Ο Ουάιλντ  έφυγε πρόωρα, σε ηλικία 46 ετών από μηνιγγίτιδα, άπορος και μόνος στο Παρίσι. Το μυθιστόρημα, «Το πορτραίτο του Ντόριαν Γκρέι» προκάλεσε την βικτοριανή ηθική και τον οδήγησε ακόμη και στη φυλακή. Αποτελεί έως και σήμερα το γνωστότερο έργο του.

Η Μεγάλη Υπόσχεση της Χωρίς Όρια Προόδου - η υπόσχεση της κυριαρχίας πάνω στη φύση, της υλικής αφθονίας, της απέραντης ευτυχίας για όσο το δυνατό μεγαλύτερο αριθμό ανθρώπων και της ανεμπόδιστης προσωπικής ελευθερίας- συντηρούσε τις ελπίδες και την πίστη ολόκληρων γενεών από την αρχή της βιομηχανικής εποχής. Το σίγουρο είναι ότι ο πολιτισμός μας άρχισε από τη στιγμή που οι άνθρωποι απέκτησαν κάποιο έλεγχο πάνω στη φύση. 

Αποτροπιασμό και θλίψη προκάλεσε η εικόνα μίας αρκετά λεπτής και καλλίγραμμης γυναίκας η οποία εθεάθη σε παραλία λουόμενων και ιδιαιτέρως ευτραφών ατόμων έτοιμη να απολαύσει το μπάνιο της. Η είδηση μεταδόθηκε σε όλα τα Ελληνικά και διεθνή μέσα ενημέρωσης με δημοσιογράφους και τηλεθεατές να επιτίθενται εναντίον της με ιδιαιτέρως άσχημους χαρακτηρισμούς, παρακινώντας τη να φάει κανένα παστίτσιο και μουσακά για να "πάρει λίγο κρέας πάνω του το κορίτσι".

Η εμφάνιση αυτής της κοπέλας προκάλεσε θύελλα αντιδράσεων και στους λουόμενους της παραλίας, ειδικά τις ευτραφείς κυρίες οι οποίες έβλεπαν μία τόσο λεπτή γυναίκα να έρχεται χωρίς καμία αιδώ τόσο αδύνατη στην παραλία!

Πέθανε ο τάδε, τραυματίστηκε σοβαρά ο δείνα. Συχνοί τίτλοι που κατακτούν ολόκληρο το χρόνο μιας τηλεοπτικής εκπομπής και διευκολύνουν ευεργετικά τη θεματολογία των εκπομπών.

Μια συμφωνική ορχήστρα.

Παίζουν μιαν εισαγωγή του Βάγκνερ.

Ναρκίσσινο μύρο μοιάζεις. Φάρμακο και Δηλητήριο μαζί. Ομορφιά και Ασκήμια. Άνοιξη και Χειμώνας. Νερό και Χώμα. Ζωή και Θάνατος. Ανεβαίνουν από τα χώματα οι ανθοί κι οι μυρωδιές σου κι ύστερα πέφτουν πάλι στα χώματα. Ωσάν ήταν χθες ο μύθος, η πραγματικότητα κι η αποπληκτική πνοή σου. Πανδαισία φαντασμαγορική του αντικαθρεφτιζόμενου νου μας.

 Με τόσα ψέματα που ντύθηκαν οι λέξεις, πώς να σου πω το σ’ αγαπώ για να πιστέψεις;

Το βλέμμα μου είναι καθαρό σαν ηλιοτρόπιο.

Συνηθίζω να περπατάω στους δρόμους

κοιτάζοντας μια δεξιά και μια αριστερά,

και πότε πότε πίσω μου…

Σελίδα 1 από 25

Το The Clown χρησιμοποιεί cookies για την καλύτερη παροχή των υπηρεσιών του. Με τη χρήση αυτού του ιστότοπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookie.

Πατήστε "Συμφωνώ" για να μην εμφανίζεται αυτό το μήνυμα.