Κοινωνία

Ο δάσκαλος στο σχολείο λεγόταν Μπίτνερ και του άρεσε να δέρνει. Προσποιούνταν το λιτό και ασκητικό χαρακτήρα, και μόνο ελάχιστες φορές η έκφραση στο πρόσωπό του πρόδιδε τη χαρά που του προξενούσε το να χτυπάει. Περισσότερο απ’ όλα του άρεσε να τους δίνει ασκήσεις που θα τους κόστιζαν πάρα πολλή ώρα και που στο τέλος θα είχαν οπωσδήποτε λάθη, κι έτσι θα είχε τη δικαιολογία να βγάλει τη βέργα.

Περπάτησε. Πολύ. Ούτε που θυμόταν πώς. Σχεδόν μηχανικά το ένα βήμα διαδεχόταν το άλλο. Ο προορισμός ο συνηθισμένος. Σχεδόν ιεροτελεστικά έφτασε εκεί. Σε μια διαδρομή κάτι σαν κάθαρση. Απλά προχωρούσε, οπότε ήταν ελεύθερη να αξιοποιήσει το μυαλό της όπως εκείνη ήθελε. Οι σκέψεις της ξεχύθηκαν απότομα και κυριαρχικά. Τα κύματα, η θάλασσα λειτουργούσαν ευεργετικά σε αυτό το παραλήρημα που την κυρίευε. Τα κύματα πάντα της θύμιζαν τη συνέχεια. Το ένα ακολουθούσε το άλλο ασταμάτητα, πότε μεγάλα, πότε μικρά, πότε ήρεμα· μα πάντα σε κίνηση. Της θύμιζαν πως η ζωή δε σταματά, συνεχίζει… συνεχίζει. Δε σε περιμένει, δε σταματά για σένα, για τον χρόνο που θες, για την παύση που χρειάζεσαι.

Είσαι εσύ και ο κόσμος σου. Ο πόνος που βιώνεις. Τα βάσανα που σε πλήττουν και κάνουν την κάθε σου μέρα επώδυνη. Νιώθεις θυμό, λύπη, αγανάκτηση. Νιώθεις να σε εγκαταλείπουν οι δυνάμεις σου και να χάνεται το νόημα, το κίνητρό σου για ζωή. Μιλάς για το φορτίο σου, το μοιράζεσαι, τα βάζεις με την τύχη, τη μοίρα, τονίζεις τη μοναδικότητα του πόνου σου, φωνάζοντας την υποκειμενικότητα του μυαλού σου.

Πέντε χρόνια πριν ο Μπιλ Γκέιτς μιλώντας σε μία εκδήλωση του TED ουσιαστικά προέβλεψε την πανδημία του Covid-19. Χάριν αυτής της ομιλίας του σήμερα θεωρείται ως μία από τις πιο προφητικές φωνές. Αυτό σημαίνει ότι όταν αναφέρεται στο πώς θα μοιάζει ο κόσμος μετά την πανδημία πρέπει να προσέχουμε τι έχει να πει.

Ήταν ένα συνηθισμένο βράδυ, από αυτά που περνούσαν μαζί. Τίποτα δε φαινόταν διαφορετικό, ξεχωριστό, παράξενο. Το αχνό φως από τον δρόμο τρύπωνε από τις γρίλιες και φώτιζε αμυδρά τα πρόσωπά τους. Είχε ξαπλώσει κοντά του όπως κάθε βράδυ αφήνοντας τις άμυνές της στο πλάι, έτσι  όπως κάθε ερωτευμένος οφείλει να κάνει προς το αντικείμενο του πόθου του, να παραδίνεται αμαχητί και άοπλος ακούγοντας τους χτύπους της καρδιάς του. Ένιωθε οικεία μαζί του, όπως πάντα· τον ήξερε πια χρόνια. Ήξερε τα καλά, τα κακά του, ήταν η ζωή της, ο κόσμος της όλος. Λάτρευε το πρόσωπό του, τα ευγενικά του χαρακτηριστικά μα και την αρρενωπότητα που εξέφραζε. Λάτρευε το ποιος ήταν. Ή έτσι νόμιζε.

Ο Έντουαρντ Ουίλσον, ένας σπουδαίος βιολόγος και ερευνητής της κοινωνιοβιολογίας,  είχε πει πως τα μυρμήγκια είναι «πολιτισμένα ρομπότ».  Σε όλη τους τη ζωή δεν διδάσκονται απολύτως τίποτα. Η κοινωνική τους συμπεριφορά και οργάνωση είναι πλήρως ρομποτοποιημένη, δηλαδή γραμμένη στον γενετικό τους κώδικα, αποτέλεσμα μιας μακροχρόνιας εξελικτικής διαδικασίας.

Την κοιτούσα για ώρα. Βήματα μικρά, σώμα γυρτό, ανάσα κομμένη. Ο χρόνος φάνταζε να κυλά πιο αργά στη δική της εκδοχή της πραγματικότητας. Οι κινήσεις νωχελικές, βαριές. Σαν κάτι να την κρατούσε πίσω. Η ίδια της η ζωή. Τα χρόνια που έζησε. Το σώμα της το παρακμάζον.

Η πανδημία που διανύουμε, πέρα από την εξάπλωσή της χάρη στη μεταδοτικότητα του ιού, «απολαμβάνει» και μια δεύτερη «εξάπλωση» χάρη στη σημερινή μετάδοση της πληροφορίας, η οποία και προηγείται.

Μοντανάρι, Βόβολης, Τάρο, Σκαρλάτος, Μπαχντί, Γιαννουλόπουλος και μερικά ακόμα ονόματα εμφανίστηκαν αυτή την εποχή στην καθημερινότητά μας, με αφορμή την πανδημία. Παρουσιάζονται ως λαμπροί και αδέσμευτοι επιστήμονες, οι οποίοι μακρυά από συμφέροντα και κυβερνήσεις είναι πρόθυμοι να διαφωτίσουν τον κόσμο για ό,τι είναι στην πραγματικότητα ο covid-19.

Σίγουρα θα έχετε δει την ταινία… Όχι; Βάσει αξιολογήσεων θεωρείται μια από τις καλύτερες ταινίες όλων των εποχών! Στο πολύ "αυστηρό" Internet Movie Database [IMDb] συγκεντρώνει την υψηλότερη βαθμολογία με 9,3 στα 10, ξεπερνώντας ακόμη και τον πολύ δημοφιλή Νονό (The Godfather), που συγκεντρώνει 9,2. Αυτή η ταινία, λοιπόν, είναι βασισμένη στο ομώνυμο βιβλίο του Stephen King (The Shawshank Redemption ο αγγλικός τίτλος), από το οποίο ξεχώρισα κάποια αποσπάσματα. Θα πρότεινα να το διαβάσετε, είτε είδατε την ταινία είτε όχι. Μπορείτε να το βρείτε από τις εκδόσεις ΘΥΡΑΘΕΝ, σειρά εκδόσεων Επιλογή.

Ο μπαμπάς συνήθιζε να μου λέει:
για να καταλάβεις ποιος είναι καλός φίλος
να οργανώσεις ένα πάρτι
ένα όμορφο πάρτι
να έχεις καλές μπύρες
και κρασιά παλιά ώριμα

Η υπόθεση του Γιάννη Αντετοκούνμπο θυμίζει σε σημαντικό βαθμό την περίπτωση του Οδυσσέα Τσενάι. Και ο Οδυσσέας είναι παιδί μεταναστών, γεννήθηκε στην Αλβανία και πήγε σχολείο στην Ελλάδα, όπως και ο Γιάννης με τη διαφορά ότι αυτός γεννήθηκε στην Ελλάδα. Ήταν ένας αριστούχος μαθητής. Ο Γιάννης είναι εξαιρετικός αθλητής και με πλούσιο ταλέντο στο μπάσκετ.

Σελίδα 1 από 39