Ελένη Λαυρεντάκη

Ελένη Λαυρεντάκη

Γεννήθηκα και ζω στην Κρήτη. Είμαι γραφίστας - τυπογράφος και τα τελευταία χρόνια διοχετεύω τις καλλιτεχνικές (και όχι μόνο) ανησυχίες μου στον Κλόουν.

Τρίτη, 03 Μαΐου 2022 13:04

Θοδωρής Τσιγκένης | Μάιος

Να ζεις την κάθε άνοιξη

σαν την τελευταία,

την κάθε μυρωδιά βγαλμένη

Πέμπτη, 21 Απριλίου 2022 10:49

Τάσος Λειβαδίτης | Ανάσταση

«Δε σ’ ακολουθώ πια» φώναξα, μα εκείνος μ’ έσπρωξε, το αμάξι κατρακύλησε μες στη νύχτα, πού πηγαίναμε; στις γωνιές, με μεγάλα κάτωχρα πρόσωπα, στέκανε οι Σιωπηλοί, μόλις προφταίναμε να παραμερίσουμε για να μη μας γκρεμίσουν,

Πέμπτη, 21 Απριλίου 2022 10:40

Κώστας Βάρναλης | Ἀνάσταση

Νὰ τ᾿ ἡ μεγάλη νύχτα! Καλὴ νύχτα!
Ψηλὰ τὸ κυπαρίσσι σὲ καλεῖ.
- Ἔλα, δὲν ἔχεις τίποτα νὰ χάσεις
μάιδε νὰ θυμηθεῖς καὶ νὰ ξεχάσεις.

Μεσ' στα χαλάσματα σε στοίχειωσε η μιλιά μου
Μα η ματιά μου παραμένει ζωντανή
Δε θέλω να 'μαι ναυαγός στα ψέματά μου
Και η ζωή μου να φαντάζει υπερβολή.

Μ. ΣΑΒΒΑΤΟ, 25

Περαστική από τη χθεσινή αϋπνία μου

λίγο, για μια στιγμή, μου χαμογέλασε

η θεούλα με τη μωβ κορδέλα

που από παιδάκι μού κυκλοφοράει τα μυστικά

Που να σε κρύψω, γιόκα μου, να μη σε φτάνουν οι κακοί;
Σε ποιο νησί του Ωκεανού, σε ποιαν κορφήν ερημική;
Δε θα σε μάθω να μιλάς και τ’ άδικο φωνάξεις.
Ξέρω, πως θα ‘χεις την καρδιά τόσο καλή, τόσο γλυκή,
που μες στα βρόχια της οργής ταχιά θενά σπαράξεις.

Πῶς οἱ δρόμοι εὐωδᾶνε μὲ βάγια στρωμένοι,
ἡλιοπάτητοι δρόμοι καὶ γύρω μπαξέδες!
Ἡ χαρὰ τῆς γιορτῆς ὅλο πιότερο αυξαίνει
καὶ μακριάθε βογγάει καὶ μακριάθε ἀνεβαίνει.

«Υπάρχουν πολλοί λόγοι για την κυριαρχία των παιδιών. Κατά πρώτον, οι γονείς έχουν συχνά ενοχές, χωρίς να το συνειδητοποιούν. Αυτό έχει να κάνει με τις προσδοκίες που έχει κανείς σήμερα από τα παιδιά. Πολλοί γονείς αποκτούν παιδιά γιατί πιστεύουν ότι έτσι και η ζωή τους θα αποκτήσει νόημα. Το παιδί αποτελεί, δηλαδή, έναυσμα ευτυχίας και προσφέρει τη δυνατότητα να ικανοποιηθούν προσωπικές ανάγκες.

Τρίτη, 22 Μαρτίου 2022 14:34

Γιάννης Ρίτσος | Εαρινή συμφωνία

Θ' αφήσω
τη λευκή χιονισμένη κορυφή
που ζέσταινε μ' ένα γυμνό χαμόγελο
την απέραντη μόνωσή μου.

Τρίτη, 22 Μαρτίου 2022 11:49

Charles Bukowski | Η τραγωδία των φύλλων

Δίψασα κι οι φτέρες είχαν ξεραθεί
κίτρινα τα φυτά στις γλάστρες, σαν καλαμποκιές,
η γυναίκα μου είχε φύγει
και τ’ αδειανά μπουκάλια: πτώματα κουτσουρεμένα
με κύκλωναν ανήμπορα.