Μάνος  Λασκαράκης

Μάνος Λασκαράκης

Γεννήθηκα το 1977 στην Αλεξανδρούπολη. Μεγάλωσα με έναν Amstrad υπολογιστή, βιβλία για τα ταξίδια της NASA στο διάστημα, και μπογιές ζωγραφικής.

Για να γίνεις αστροναύτης δεν ήταν τελικά εύκολο και κανείς δεν με ενθάρρυνε να γίνω ζωγράφος, οπότε σπούδασα πληροφορική. Μα λίγο-πολύ τη γνώριζα, δεν με μονοπώλησε, και η νεανική δίψα για μάθηση με οδήγησε στη φιλοσοφία, τη λογοτεχνία και την ψυχολογία. Όταν έγραψα και το πρώτο που διήγημα, ανακάλυψα ότι περισσότερο απ’ όλα μ’ αρέσει να γράφω.

Σήμερα κάνω λίγο απ’ όλα. Αρθρογραφώ σε μια τοπική εφημερίδα της Αλεξανδρούπολης όπου και εργάζομαι, και στο ελεύθερο χρόνο μου φτιάχνω εφαρμογές και παιχνίδια για κινητά και ταμπλέτες.

Αν με ρωτήσει κανείς τι προτιμώ στην πολιτική, την αριστερά ή τη δεξιά, νιώθω σαν να με ρωτάει αν θέλω το αυτοκίνητό μου να έχει γκάζι ή φρένο. Δεν πας πουθενά με ένα πεντάλ. Αυτό που ενδιαφέρει εμένα είναι να έχει καλό τιμόνι – δηλαδή ελευθερίες.

27.11.2015

Τις πιο μαγικές κι ανέμελες νύχτες μας τις έχουμε ζήσει γύρω από μια φωτιά. Καλοκαίρι, σε κάποια παραλία, με καλή παρέα, κρασί, το κύμα να σκάει ευγενικά στην ακτή, τα τριζόνια να ηχούν μέσα απ’ τη βλάστηση. Οι φλόγες μαγνητίζουν τα βλέμματα. Ένας άναρχος χορός. Ακαταλαβίστικος αλλά αθόρυβος και γλυκός σαν μπαλέτο. Οι σπίθες σπάνε τη σιωπή σαν τα πουέντ που χτυπάνε οι μπαλαρίνες το σανίδι.

20.11.2015

Προσωπικά, η μόνη σχέση που είχα ποτέ με σημαίες, ήταν ένα παιχνίδι memory με κάρτες που έπαιζα μικρός. Από εκεί τις έμαθα.

Μια σημαία, πέρα απ’ το τι συμβολίζει για τον πολίτη ενός έθνους συναισθηματικά, για τους υπόλοιπους, εκτός συνόρων, δεν είναι παρά ο πιο λακωνικός τρόπος να τους περιγράψεις μια χώρα. Τυπώνεις μια χρωματιστή στάμπα μέσα στη μνήμη τους ανεξίτηλα. Καθόλου τυχαία λοιπόν η χρήση τους και στο γνωστό παιχνίδι.

Σελίδα 2 από 2

Το The Clown χρησιμοποιεί cookies για την καλύτερη παροχή των υπηρεσιών του. Με τη χρήση αυτού του ιστότοπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookie.

Πατήστε "Συμφωνώ" για να μην εμφανίζεται αυτό το μήνυμα.