Μεταναστευτικά μιάσματα

Μεταναστευτικά μιάσματα

Το τελευταίο διάστημα το μεταναστευτικό ρεύμα στην Ελλάδα, μιας χώρας που λόγω της γεωγραφικής της θέσης υπήρξε ανέκαθεν καταφύγιο μεταναστών, λαθραίων και μη, και προσφύγων, έχει αυξηθεί σημαντικά. Ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων προσφέρει ό,τι έχει και δεν έχει στους δουλεμπόρους για να ξεφύγει από τη μάστιγα του εμφυλίου και να μεταφερθεί μαζί με την οικογένειά τους ασφαλής σε ένα ειρηνικό περιβάλλον ενός δυτικού κράτους, ώστε να διεκδικήσει στη συνέχεια ένα καλύτερο μέλλον.

Ωραία ακούγονται αυτά στα λόγια, αλλά η πραγματικότητα είναι διαφορετική. Οι άνθρωποι αυτοί, ή μάλλον όσοι από αυτούς κατορθώνουν να φτάσουν ακέραιοι στην ξηρά, αντιμετωπίζονται δίχως καμία υπερβολή ως κοινωνικά μιάσματα· ο Έλληνας βλέπει στο πρόσωπο τους τον βρώμικο ζητιάνο, την πόρνη, τον ληστή, τον βιαστή, τον φονιά.

Έτσι, θέτει ένα και μοναδικό αίτημα: «ΝΑ ΦΥΓΟΥΝ!», αντί να αναρωτηθεί πού θα βρουν στέγη αυτοί οι άνθρωποι και να κινητοποιηθεί δίνοντας τους ένα πιάτο φαγητό, όταν τους δει να κοιμούνται στο πεζοδρόμιο.

Ξέρω πως όλα αυτά ακούγονται ουτοπικά σε μια κοινωνία που αντιμετώπισε τους Έλληνες πρόσφυγες του 1922 με την ίδια απαξίωση και εχθρότητα, όμως πότε θα φτάσει ο καιρός που θα αλλάξει επιτέλους αυτή η ξενοφοβική κοινωνία;

Στο σημείο αξίζει να σημειωθεί πως για τους περισσότερους μετανάστες η χώρα μας αποτελεί μια πρώτη στάση, καθώς έχουν σκοπό να κατευθυνθούν σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Επομένως, εάν το ελληνικό κράτος κινηθεί γραφειοκρατικά γρήγορα ( πράγμα δύσκολο!) οι άνθρωποι αυτοί δε θα μείνουν για πολύ να βρωμίζουν με την παρουσία τους τις πλατείες και τους δρόμους της χώρας μας.

Ωστόσο, αφήνοντας στην άκρη την παράμετρο αυτή, το ζήτημα που θα ήθελα να θέσω είναι ηθικό – ανθρωπιστικό. Είμαστε ένας λαός που φημίζεται για τη φιλοξενία του, όμως έχουμε μάθει να την προσφέρουμε μόνο στους τουρίστες το καλοκαίρι και όχι -στην προκειμένη περίπτωση- σε ανθρώπους που την έχουν πραγματική ανάγκη. Γιατί και οι μετανάστες αυτοί, όσο κι αν μοιάζει παράλογο σε μερικούς, είναι άνθρωποι! Άνθρωποι, που στοιβάχτηκαν ανά δεκάδες σε ετοιμόρροπα σκάφη και βάρκες, διάνυσαν χιλιάδες χιλιόμετρα, για να φτάσουν στην Ελλάδα να αντιμετωπιστούν ως σκουπίδια που πρέπει να πεταχτούν το συντομότερο, γιατί χαλάνε την αισθητική του χώρου.

Οι άνθρωποι αυτοί χρειάζονται τη στοιχειώδη τροφή και στέγη και χαρτιά, ώστε να περάσουν στη χώρα που αποτελεί τελικό τους προορισμό (ίσως χρειάζονται και λίγη συμπόνια!)

Ας ελπίσουμε το κράτος να δράσει ταχύρρυθμα και οργανωμένα, και εμείς να ευαισθητοποιηθούμε περισσότερο απέναντι σε τέτοια είδους ζητήματα, γιατί οι μετανάστες είναι απλώς ένα παράδειγμα που δείχνει ότι στερούμαστε ανθρωπιάς.



Το The Clown χρησιμοποιεί cookies για την καλύτερη παροχή των υπηρεσιών του. Με τη χρήση αυτού του ιστότοπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookie.

Πατήστε "Συμφωνώ" για να μην εμφανίζεται αυτό το μήνυμα.