Για μένα υπάρχει μια σημαντικότατη διαφορά: "κοινοτοπία" είναι ό,τι συμβαίνει συνήθως, κοινώς, παρ όλα αυτά κάτι μπορεί να είναι αβαθές, και δίχως ακόμη να είναι κοινό…

Εννοώ ότι, αν πάμε μέχρι τη ρίζα, το κακό δεν είναι ριζικό, δεν έχει βαθύτητα, και είναι ακριβώς για το λόγο αυτό που είναι τόσο τρομερά δύσκολο να συλλάβουμε με τη σκέψη, γιατί σκέφτομαι εξ ορισμού, σημαίνει φτάνω μέχρι τις ρίζες.

Δευτέρα, 05 Αυγούστου 2019 20:29

Jorge Luis Borges - «Μαθαίνεις»

Μετά από λίγο μαθαίνεις την ανεπαίσθητη διαφορά

ανάμεσα στο να κρατάς το χέρι και να αλυσοδένεις μια ψυχή.

Οι εραστές τ’ Αυγούστου,

οι εραστές τ’ Αυγούστου με λουλούδια στα χέρια έρχονται,

τ’ αόρατα καλέσματά τους τραβούν στις αυλές,

Τετάρτη, 14 Αυγούστου 2019 12:55

Η πολιτική του πολιτισμού

Ο Freud είπε ότι ο πολιτισμός ξεκίνησε τη πρώτη φορά που ένα θυμωμένο άτομο έριξε μια λέξη αντί μια πέτρα.

Αναρωτιέμαι πως εξελίχτηκε ο πολιτισμός ωσάν κοινωνική συμπεριφορά παγκοσμίως και διακρίνω ότι σίγουρα δε συνάδει με τη πρόοδο που θα έπρεπε να έχει μια υποτίθεται προηγμένη κοινωνία.

Δευτέρα, 29 Ιουλίου 2019 09:29

Ως Πότε;

Έχουν κατηγοριοποιήσει τις ζωές μας, έχουν βάλει σε κουτάκια τις όπως λένε, αμαρτίες μας και κάνουν τικ.

Μιλούν από καθέδρας, με χρυσά ρούχα και βαριά καπέλα με πέτρες που γυαλίζουν όχι μόνο ελέω φανταστικών όντων αλλά συνεπικουρούμενοι από τις κρατικές εξουσίες.

Πέμπτη, 25 Ιουλίου 2019 13:39

Irvin Yalom: Τα Δύο Είδη Μοναξιάς

Υπάρχουν δύο είδη μοναξιάς: η καθημερινή και η υπαρξιακή.

Η πρώτη είναι διαπροσωπική, είναι ο πόνος του να είσαι απομονωμένος από τους άλλους ανθρώπους.

Η σαγήνη που ασκεί στους αναγνώστες το αριστουργηματικό έργο του Ισπανού συγγραφέα Μιγκέλ ντε Θερβάντες, «Δον Κιχώτης», έχει επιβεβαιωθεί μέσα στους αιώνες με πολλούς τρόπους.

Το διάσημο μυθιστόρημα ανήκει στα κλασικά έργα της παγκόσμιας λογοτεχνίας, έχει μεταφραστεί, και μεταφράζεται ξανά, σε δεκάδες γλώσσες, ενώ οι περιπέτειες του Δον Κιχώτη έχουν αποτυπωθεί σε πίνακες ζωγραφικής, έχουν μεταφερθεί στον κινηματογράφο, έχουν ζωηρέψει μουσικά έργα και μπαλέτα, έχουν αναλυθεί συστηματικά από κάθε πλευρά που μπορεί να φανταστεί κάποιος: τη λογοτεχνική, την ψυχαναλυτική, την επιστημονική, την ιδεολογική, την πολιτική κ.ά.

Για πολλούς το διάβασμα είναι κάτι αυτονόητο, αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητάς τους. Κάποιοι έχουν πάντα στην τσάντα τους το βιβλίο που διαβάζουν και το ανοίγουν με κάθε ευκαιρία σε κάποιο κενό της δουλειάς, στα μέσα μεταφοράς, περιμένοντας σε κάποιο ραντεβού.

Άλλοι δεν είναι τακτικοί αναγνώστες αλλά διαβάζουν ανελλιπώς στις διακοπές τους και όποτε έχουν χρόνο και διάθεση.

Κάποιοι διαβάζουν μόνο κάποιο best seller που κάνει θραύση, άλλοι ούτε κι αυτό.

Πίσω απ’ το φως της μουσικής που ταξιδεύεις
είσαι ολόκληρη αργεντίνικο τανγκό

Και μήτε στ’ όνειρό σου πια δε με γυρεύεις
όπως παλιά μ’ ένα σκοπό χερουβικό

Δεν είναι ποτέ πολύ αργά για να υιοθετήσετε νέους τρόπους που θα σας κάνουν πιο ευτυχισμένους.

Κατά τη διάρκεια της ζωής μας, ερχόμαστε αντιμέτωποι με πάρα πολλούς ανθρώπους και το γεγονός ότι τείνουμε να τους βάζουμε σε «κατηγορίες», δείχνει πόσο πολύ πιστεύουμε ότι οι άνθρωποι συμπεριφέρονται με συγκεκριμένους τρόπους από τη φύση τους.

Δεν είναι δύσκολο να κατανοήσουμε πώς η κοινωνική, πολιτική και θεσμική ισχύς μεγεθύνει το καταστρεπτικό δυναμικό ενός ηλίθιου ανθρώπου.

Αλλά πρέπει και να εξηγήσουμε και να αντιληφθούμε τι ακριβώς είναι αυτό που καθιστά ένα ηλίθιο άτομο τόσο επικίνδυνο για τους άλλους ανθρώπους – ή, με άλλα λόγια, σε τι συνίσταται η δύναμη της ηλιθιότητας.

Υποθέτω ότι αν μπορείς να πεθάνεις χωρίς ποτέ να καταλάβεις πώς σου συνέβη, τότε μπορείς και να ζεις χωρίς να καταλαβαίνεις απόλυτα το πώς.

Και κατά κάποιο τρόπο αυτό σε ηρεμεί.

Σελίδα 8 από 354

Το The Clown χρησιμοποιεί cookies για την καλύτερη παροχή των υπηρεσιών του. Με τη χρήση αυτού του ιστότοπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookie.

Πατήστε "Συμφωνώ" για να μην εμφανίζεται αυτό το μήνυμα.