Hélène Delforge - «Μαμά»

28.08.2019
Hélène Delforge - «Μαμά»

Σπίτι σου ήταν η κοιλιά μου.

Με κατοικούσες σαν καλός συγκάτοικος,
που έρχεται το βράδυ στον καναπέ
κι αφήνει μια οδοντόβουρτσα στο μπάνιο σου.

Είδα το στήθος να φουσκώνει, τους γοφούς να φαρδαίνουν,χάιδευα την τεντωμένη μου κοιλιά.

Κλοτσούσες!

Σε είχα μέσα μου, παιδί μου.

Κι έπειτα μετακόμισες.

Το σπίτι δεν είναι πια το ίδιο.

Κι όμως είσαι παρόν στο κενό μέσα μου.

Είμαι πλέον άδεια.

Εγώ και το σώμα μου.

Δεν το αναγνωρίζω πια. Πού πήγαν οι καμπύλες και οι ζάρες;

Το δέρμα μου δεν είναι πια το ίδιο.

Λείπεις από την κοιλιά μου.

Πρέπει να ξαναφτιάξω το σπίτι μου.

Κομμάτι κομμάτι, σταγόνα τη σταγόνα αίματος,ξαναγίνομαι εγώ.

Πάνω σε ραγάδες που άφησες στην κοιλιά μου,χάραξα καρδούλες.

Στην πλάτη μου, φτερουγίζουν πουλιά.

Στο μπράτσο μου, μια άγκυρα.

Σκόρπισα αστέρια παντού.

Σ’ αγαπώ.

Κι είμαι ελεύθερη.

Απ’ την κορφή ως τα νύχια, είμαι ο εαυτός μου.

Το καινούριο μου εγώ.

Το εγώ με εσένα στη ζωή μου.

Θα σ’ έχω πάντα μέσα μου, παιδί μου.

Τώρα πια, όμως, μόνο στο μυαλό μου.»

 Hélène-Delforge-Quentin-Gréban-Mamma-Terredimezzo7_modificato.jpg

Από το βιβλίο «Μαμά» της Hélène Delforge, μετάφραση Κατερίνας Φράγκου. εκδόσεις Φουρφούρι



  • Το The Clown χρησιμοποιεί cookies για την καλύτερη παροχή των υπηρεσιών του. Με τη χρήση αυτού του ιστότοπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookie.

    Πατήστε "Συμφωνώ" για να μην εμφανίζεται αυτό το μήνυμα.