Πολιτική

Για κάθε 1000 ευρώ εισοδήματος, το κράτος βουτάει στις τσέπες των Ελλήνων και τους παίρνει τα 450 ευρώ. Σχεδόν τα μισά!

Αυτό και μόνο θα ήταν περισσότερο από αρκετό για να εξηγήσει την κατρακύλα μας.

Με τα υπολειπόμενα μισά, πως να αντιμετωπίσεις το κόστος ζωής, πως να αποταμιεύσεις και πως να επενδύσεις στα σχέδια και στα όνειρά σου;

Ο Σύριζα ήρθε στην εξουσία, καβαλώντας το κύμα της οργής και της αντιμνημονιακής "εμπέδωσης", κραδαίνοντας την ελπίδα σε ένα λαό που μάταια προσπαθούσε να αμυνθεί, να καταλάβει, αν όχι να εξηγήσει το φαινόμενο αυτής της κρίσης.

Ήταν ένα κόμμα γενόσημο, που γιγαντώθηκε στα απόνερα της οικονομικής ανέχειας, αλλά και της συνεχιζόμενης αξιακής συρρίκνωσης ενός πολιτικού συστήματος, το οποίο είχε εγκλωβιστεί στην προσπάθεια να ανατρέψει μια κατάσταση, που το ίδιο είχε εν πολλοίς δημιουργήσει.

Έρχεται ο υδραυλικός στο σπίτι. Νερά παντού. Του δείχνεις τη ζημιά και αφού κάνει μια πρώτη εκτίμηση σε καθησυχάζει ότι το πρόβλημα δεν είναι μεγάλο και διορθώνεται. Πηγαίνει γρήγορα στο αυτοκίνητό του και φέρνει μια τεράστια εργαλειοθήκη.

«Ε, δεν μπορεί», λες «Έχω φέρει το σωστό άτομο, θα μου κάνει τη δουλειά».

Θα ήθελα εξαρχής να δηλώσω ότι τα παρακάτω είναι προσωπικές μου απόψεις και κατανοήσεις μιας και οι πολιτικές κατευθύνσεις μπορούν να ερμηνευτούν με διάφορους τρόπους. Ο τρόπος με τον οποίο χρησιμοποιείται – λανθασμένα κατά την γνώμη μου - ο όρος «φιλελεύθερος» στην εποχή μας, επεκτείνεται από τον δεξιό στην χώρα μας, ως στον σοσιαλδημοκράτη στις ΗΠΑ.

Κατανοώ τους φόβους όσων νομίζουν πως η παραμονή προσφύγων σε έναν τουριστικό προορισμό θα επιφέρει ενδεχομένως πλήγμα στα έσοδά τους, αλλά δεν τους συμμερίζομαι. Αντιθέτως, θεωρώ και ελπίζω ο τουριστικός μας κόσμος να αποδείξει εμπράκτως πως η φιλοξενία είναι όντως «στο αίμα του». Όπως καλωσορίζουμε τους επισκέπτες μας, έτσι να καλωσορίσουμε και τους πρόσφυγες.

Εκλογές! Κάλπες! Αποτελέσματα! Δεν υπάρχει κόμμα που να έχει κερδίσει την αυτοδυναμία! Τρία κεντρώα φιλελεύθερα κόμματα αποφασίζουν να συμμαχήσουν και να σχηματίσουν κυβέρνηση. Μέσα σε λίγες εβδομάδες ανακοινώνουν την πολιτική και οικονομική τους ατζέντα που άμεσα μπαίνει σε εφαρμογή.

Με αφορμή την αυθόρμητη ανάγκη απολογίας προβεβλημένων καλλιτεχνών αναφορικά με την επιλογή τους να ψηφίσουν ΣΥΡΙΖΑ είναι η ώρα να προχωρήσουμε σε σημαντικές διαπιστώσεις.

Η οικονομική πολιτική αποτελεί την σημαντικότερη δραστηριότητα ενός κράτους. Τι μοντέλο πρέπει να χρησιμοποιηθεί για να αναπτυχθεί η οικονομία; Πρέπει να εφαρμοστεί ένα μοντέλο που είναι πιο κοντά στα οικονομικά της αγοράς ή μήπως ένα μοντέλο αυστηρά περιοριστικό με ελάχιστη ελευθερία;

Η ιστορία έχει αποδείξει ότι τα ολοκληρωτικά καθεστώτα του Κομμουνισμού, Φασισμού και Ναζισμού απορρίπτουν την ελεύθερη οικονομία και τις ατομικές ελευθερίες.

Το Ασφαλιστικό έχει την κοινωνική δυναμική να ρίχνει απεριόριστο αριθμό κυβερνήσεων στο βάθος του χρόνου, ώσπου τελικά τα δημόσια ταμεία να καταρρεύσουν και να πληρωθούν οι συντάξεις έναντι, ή καθόλου.

Μεταρρύθμιση στο Ασφαλιστικό με ζοριλίκια και με “αποφασίζομεν και διατάσσομεν”, χωρίς 8-9 [ή περισσότερους] μήνες πρότερο διάλογο με όσους επηρρεάζονται, καθώς και ξεκάθαρη ενημέρωση των ζητημάτων, ώστε για να πείσει την κοινωνία για το πρόβλημα, δεν περνάει κανείς.

Καθεστώς.

Ένα καθεστώς στήνεται με δύο τρόπους: είτε με άμεση επέμβαση (τανκς, κατάληψη δημοσίων κτιρίων, ταραχές), είτε με έμμεση: δημιουργείς εχθρούς, αλώνεις και κράτος και καταργείς θεσμούς και στο τέλος αποκόπτεις μια χώρα από τις διεθνείς συνθήκες που διασφαλίζουν ελευθερίες και το πολίτευμα.Αρκεί να έχεις τους πολίτες ήσυχους και υπό έλεγχο.

Ο άγραφος νόμος στην πολιτική λέει ότι όποτε εμφανίζεται κάποιος που σε γοητεύει και σου λέει μόνον πράγματα με τα οποία συμφωνείς τότε υπάρχει πρόβλημα. Καλό θα είναι να πιστεύεις τον λιγότερο αρεστό. Αυτόν που σε κάνει να σκέφτεσαι. Δεν είναι δυνατόν να σου λένε αυτό που θέλεις να ακούσεις και να περιμένεις ότι αυτό μπορεί να πραγματοποιηθεί αγνοώντας την πραγματικότητα όσο ωραίο περιτύλιγμα και να έχει. Η πραγματικότητα δυστυχώς δεν αλλάζει όσο παραμύθι και να πουληθεί και κυρίως όσο παραμύθι και να «αγοραστεί».

Κρίση είναι όταν μέρος του πληθυσμού εξαθλιώνεται, ενώ θα μπορούσε να αποφευχθεί η εξαθλίωση.

Κρίση είναι η επιλογή να φτωχοποιήσεις τους μικρομεσαίους επιχειρηματίες και ελεύθερους επαγγελματίες και επιστήμονες, για να διατηρείς ανέπαφες άχρηστες θέσεις εργασίας στην κρατική μηχανή, διοικητικών συμβουλίων ανύπαρκτων οργανισμών και κηπουρών ανύπαρκτων κήπων.

Σελίδα 6 από 29

Το The Clown χρησιμοποιεί cookies για την καλύτερη παροχή των υπηρεσιών του. Με τη χρήση αυτού του ιστότοπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookie.

Πατήστε "Συμφωνώ" για να μην εμφανίζεται αυτό το μήνυμα.