Πολιτική

Μας λένε για την κρατική περιουσία που την δίνουν για 99 χρόνια. Αν και το νούμερο είναι γελοίο και κανένας που σήμερα ζει, δεν θα υπάρχει σε 99 χρόνια, σκεφτείτε αν έχει αξία να στεναχωριέστε για αυτό το πράγμα. Η κρατική περιουσία δεν είναι δικιά σας περιουσία, είναι του κράτους. Δεν έχετε κανένα δικαίωμα πάνω σε αυτή. Δεν μπορείτε να πείτε καμία γνώμη ή να ζητήσετε μερίδιο από τα κέρδη της. Σας έχουν κάνει να πιστέψετε ότι σας ανήκει κάτι, που πραγματικά όμως δεν σας ανήκει. Το κράτος ανήκει στην γραφειοκρατία του και αν δεν είστε μέρος αυτής της γραφειοκρατίας, αδιαφορήστε για τις αποφάσεις που παίρνουν.

Έχω ακούσει από συμπολίτες μου ότι η κρίση στην Ελλάδα είναι αποτέλεσμα της γερμανικής κυριαρχίας στην Ευρώπη, της επιθυμίας των «ξένων» να μας πάρουν (!) τα νησιά και τα πετρέλαια, ότι μας πολεμούν επειδή ζηλεύουν τον ήλιο μας και το φιλότιμό μας μέχρι και ότι θέλουν να μας εξαφανίσουν από τον πλανήτη και θέλουν το κακό μας.

Ένα από τα δικαιώματα του σύγχρονου ανθρώπου, όπως αυτά καθορίζονται στην οικουμενική διακήρυξη για τα ανθρώπινα δικαιώματα, είναι αυτό της εργασίας.

Τι σημαίνει όμως δικαίωμα στην εργασία; Σημαίνει πως ένας άνεργος έχει την δυνατότητα να προσφύγει σε κάποιο ανώτατο δικαστήριο (παγκόσμιο;) και να διεκδικήσει αποζημίωση από την χώρα στην οποία κατοικεί και δεν εργάζεται;

Ο νέος δήμαρχος Λονδίνου, κ. Σαντίκ Καν, δεν είναι ο πρώτος μουσουλμάνος, που καταλαμβάνει πολιτικό αξίωμα στη Δύση ή έστω στη Μ. Βρεττανία. Πριν από αυτό, χώρες όπως η Γαλλία, η Νορβηγία και η Σουηδία, είχαν υπουργοποιήσει μουσουλμάνους, ενώ στη Μ. Βρεττανία σημαίνων πολιτικός και ίσως μελλοντικός πρόεδρος των Τόρηδων είναι ο, επίσης μουσουλμάνος, κ. Σατζίντ Νταβίντ. Επίσης, μουσουλμάνοι δήμαρχοι έχουν εκλεγεί, πριν τον κ. Καν, και σε άλλες πόλεις, όπως το Κάλγκαρυ, το Ρόττερνταμ και μερικές άλλες.

Η θεωρία της σχετικότητας του Αϊνστάιν, σε μια υπερβολικά απλουστευμένη εκδοχή, λέει πως ένα γεγονός το οποίο συμβαίνει σε έναν άνθρωπο ενδεχομένως να μην έχει την ίδια βαρύτητα όταν συμβεί σε κάποιον άλλο. Το δημοφιλέστερο παράδειγμα είναι αυτό της αντίληψης του χρόνου, δηλαδή, όταν είσαι σε ένα μέρος και περνάς καλά, η μία ώρα σου φαίνεται σαν πέντε λεπτά ενώ όταν δεν περνάς καλά, τα πέντε λεπτά σου φαίνονται σαν μια ώρα. Αυτό το αντιλήφθηκα όταν ταξίδευα με ένα πλοίο το οποίο εκτελούσε εντεκάωρο δρομολόγιο άγονης γραμμής στο βόρειο αιγαίο και η θάλασσα ήταν φουρτουνιασμένη. Οι έντεκα ώρες μου φάνηκαν δύο μέρες.

Είμαι ένας από τους περίπου 45.000 Ελλαδίτες που ζουν και εργάζονται στο Ηνωμένο Βασίλειο. Ο αριθμός αυτός είναι μια εκτίμηση φυσικά διότι από την αρχή της ελληνικής πιστωτικής κρίσης, η μετανάστευση στις Κασσιτερίδες νήσους είναι αμείωτη και ενδέχεται ο αριθμός να είναι μεγαλύτερος. Η συμμετοχή του Ηνωμένου Βασιλείου στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι ο ακρογωνιαίος λίθος του δικαιώματος μας να ζούμε και να εργαζόμαστε στην χώρα δίχως ανάγκη θεώρησης διαβατηρίου ή άδεια παραμονής.

Εδώ και δεκαετίες, ανίκανοι και ανεύθυνοι πολιτικοί σε αρμονική συνεργασία με έναν εκπορνευμένο λαό, ο οποίος ψήφιζε εκείνον που θα του δώσει τα περισσότερα χρήματα, λοβοτόμησαν μια ολόκληρη χώρα αφαιρώντας κάθε στοιχείο ευθύνης και ηθικής από την πολιτική και τον πολιτικό διάλογο. Αυτή η διαδικασία λοβοτόμησης έφτασε σε σημείο κορύφωσης τον Ιανουάριο του 2015 όπου και ξεκίνησε η αρχή του τέλους της λογικής.

Έχουν ιδρώσει τα αυτιά μας ακούγοντας ότι πρέπει να προστατέψουμε την χώρα από την λαίλαπα του «νεοφιλελευθερισμού» που θερίζει την Ελλάδα από την αρχή των μνημονιακών πρακτικών. Προσπαθώντας να εκλογικεύσω αυτή την αντίληψη, δυσκολεύομαι να καταλάβω τί ακριβώς σημαίνει αυτή η λέξη.

Η Βικιπέδια διατυπώνει τον νεοφιλελευθερισμό ως "την ιδεολογία που προέχει η ελεύθερη λειτουργία του μηχανισμού τιμών της ανοικτής αγοράς, η ελεύθερη επιχειρηματικότητα, ο ελεύθερος ανταγωνισμός, και ένα ισχυρό και άτεγκτο "Κράτος Δικαίου".

1. Δεν υπάρχει ελευθερία αν δεν γνωρίζουμε τι είναι.

2. Δεν υπάρχει ελευθερία χωρίς ελάχιστο κράτος.

3. Δεν υπάρχει ελευθερία με απεριόριστο κράτος.

Απόλυτα αφιλόξενα, σε συνθήκες εγκατάλειψης, υποδομές αρχαίες, ατιμωτικά βρώμικα, με την γνωστή "δίψα" του προσωπικού να εξυπηρετήσει όπως την γνωρίζουμε σε κάθε κρατική αρχή, υπηρεσία, οργανισμό (τιμητικές εξαιρέσεις ευσυνείδητων ανθρώπων που μάχονται παρά τις συνθήκες και τον κανόνα του περίγυρου, υπάρχουν πάντα και παντού).

Όλα αυτά, σε μια χώρα που σε μεγάλο βαθμό ζει και υπάρχει ακόμα χάρη στις εισροές που προέρχονται από τον τουρισμό.

Αυτό είναι ένα αεροπορικό εισιτήριο, όπως το δημοσίευσε φίλος στον τοίχο του.

Ένα απλό αεροπορικό εισιτήριο της Aegean.

Τιμή: 38€

Φόροι: 52€

Έχω και εγώ ως άνθρωπος ένα όνειρο. Για μία χώρα η οποία είναι Ελεύθερη. Που αντιμετωπίζει τους πολίτες και τους κατοίκους της το ίδιο, αδιάφορα με την καταγωγή, το φύλο, τη θρησκεία, τα πολιτικά πιστεύω, τον σεξουαλικό προσανατολισμό, την ομάδα ποδοσφαίρου και η οποία δέχεται οποιονδήποτε αυτοπροσδιορισμό. Που οι πολίτες της αντιμετωπίζουν ο ένας τον άλλο το ίδιο: σαν ανθρώπους, σαν συνεργάτες σαν ίσους. Που όλοι μπορούν να εργάζονται για τη δική τους ευτυχία κατά πρώτον και μέσω αυτής ουσιαστικά προωθείται και η ευτυχία όλων.

Ελεύθερα.

Σελίδα 4 από 28

Το The Clown χρησιμοποιεί cookies για την καλύτερη παροχή των υπηρεσιών του. Με τη χρήση αυτού του ιστότοπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookie.

Πατήστε "Συμφωνώ" για να μην εμφανίζεται αυτό το μήνυμα.