Χαρά Κουλοπούλου

Χαρά Κουλοπούλου

Ποια είμαι;

Έχει μάθει η γενιά μας από βιογραφικά! Σιγά τα αυγά! Καρκινάκι… ευαίσθητη και ρομαντική ψυχή, ε και λίγο γκρινιάρα!

Από μικρή ονειρευόμουν να γίνω δασκάλα. Αφού σπούδασα (το χαρτί πάνω απ’ όλα!) κατάλαβα ότι ο κόσμος είναι σαγηνευτικός και δεν μπορείς να ασχοληθείς με ένα μόνο κομμάτι του. Ήθελα να ανακαλύψω τα πάντα! Με βαλίτσα την αίσθηση του ανικανοποίητου και δίψα για νέες περιπέτειες κάνω συνέχεια όνειρα και νέες αρχές βουτώντας σε ενθουσιασμούς  και απογοητεύσεις.

Θέατρο, φωτογραφία, ταξίδια, ταινίες, μουσική, αθλητισμός, διδασκαλία (έκανα και το μεταπτυχιακό μου ως πιστή ακόλουθος των νέων τάσεων – αδιόριστη φυσικά, μην είμαστε και πλεονέκτες), δημοσιογραφία, αρθρογραφία και περιμένουν πολλά ακόμα να μπουν στη λίστα μου!


-Τι είναι ουτοπία;
-«Κάτι που όταν το πλησιάζεις ένα βήμα απομακρύνεται δύο, όταν το πλησιάζεις δύο απομακρύνεται  τέσσερα…»
-Και τότε, τι νόημα έχει;
-«Σε κάνει να προχωράς…»


Για μια ουτοπία ζούμε! Cap ou pas cap?

02.11.2016

Ἐσεῖς ποὺ βρήκατε τὸν ἄνθρωπό σας
κι ἔχετε ἕνα χέρι νὰ σᾶς σφίγγει τρυφερά,
ἕναν ὦμο ν᾿ ἀκουμπᾶτε τὴν πίκρα σας,
ἕνα κορμὶ νὰ ὑπερασπίζει τὴν ἔξαψή σας,
κοκκινίσατε ἄραγε γιὰ τὴν τόση εὐτυχία σας,
ἔστω καὶ μία φορά;
Εἴπατε νὰ κρατήσετε ἑνὸς λεπτοῦ σιγή
γιὰ τοὺς ἀπεγνωσμένους; - Ντῖνος Χριστιανόπουλος -

29.10.2016

Ανεβάζω ψηλά τους ανθρώπους. Και γρήγορα πέφτουν.

Τους ανεβάζω σε βάθρα αστραφτερά, τους θεοποιώ και τους θαυμάζω. Επευφημώ τα χαρίσματα τους και την ικανότητα τους να μου προσφέρουν όσα χρειάζομαι. Νιώθω ότι σε αυτούς βρίσκω τα κομμάτια που μου λείπουν και χαίρομαι που γεμίζω από την επαφή μαζί τους.

20.10.2016

Πολλές φορές παρασυρόμαστε σε ονειροφαντασίες και αναπολήσεις. Αναδύονται στις σκέψεις μας σενάρια με διαφορετικά Εγώ μας, σε άλλες πραγματικότητες. Άλλα χαρακτηριστικά, άλλα ταλέντα, άλλη μοίρα και εποχή έρχονται να καλύψουν την τωρινή μας ταυτότητα. Ξεπροβάλλουν για να διορθώσουν ανασφάλειες, φόβους, λάθη. Εμφανίζονται ως φιλοδοξίες, όνειρα ουτοπικά και χάνονται γρήγορα επαναφέροντάς μας απογοητευτικά στο τώρα. Πρόκειται για όλα αυτά που σκεφτόμαστε απαντώντας στην ερώτηση: «Ποιος θα ήθελες να ήσουν;»

10.10.2016

Φόβος: βασικό συναίσθημα του ανθρώπου που προκαλείται από τη συνειδητοποίηση ενός πραγματικού ή πλασματικού κινδύνου ή απειλής. Μηχανισμός προστατευτικού χαρακτήρα, φυσιολογική αμυντική αντίδραση του οργανισμού χωρίς να απαιτείται συνειδητή σκέψη.

Κλείσε τα μάτια. Πες μου. Τι φοβάσαι;

04.10.2016

Άραγε από πόσα στόματα είναι έτοιμη να ξεχειλίσει αυτή η κραυγή;

Πόση δύναμη χρειάστηκε να καταβάλεις για να την πνίξεις και να την αντικαταστήσεις άδοξα με μια βασανιστική, εσωτερική επανάληψη της λέξης υπομονή;

29.09.2016

Διάβασα ένα ωραίο κείμενο...

Μιλούσε για έναν άνθρωπο ο οποίος όσο ήξερε ότι θα πεθάνει μια συγκεκριμένη ημερομηνία, ζούσε έντονα τη ζωή του χωρίς φόβο και με πάθος. Όταν διαψεύστηκε η αναμενόμενη «προφητεία» του θανάτου του, κλείστηκε στο σπίτι του και σταμάτησε να ζει, αφού πλέον όλα τον τρόμαζαν και είχε χάσει την εξουσία της γνώσης του τέλους του.

26.09.2016

«Με τρώει η έγνοια ετούτη: να δω, ν’ αγγίξω όσο μπορώ περισσότερη γη και θάλασσα, προτού να πεθάνω».

Ένα όμορφο ρητό του Καζαντζάκη που πάντα στριφογύριζε στο μυαλό μου και εξέφραζε και τη δική μου δίψα για ζωή και εμπειρίες. Ώσπου συνειδητοποίησα πόσο φιλόδοξο είναι και ταυτόχρονα πόση αγωνία περικλείει.

18.09.2016

-Δε μου αρέσουν τα παραμύθια!

-Μα γιατί; Πώς γίνεται να μη σου αρέσουν τα παραμύθια;

-Γιατί τα παραμύθια λένε ψέματα.

-Ποιο είναι το ψέμα; Ότι νικάει στο τέλος το καλό; Ότι έζησαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα;

13.09.2016

Όταν με ρωτάνε ποια είμαι, απαντώ βιαστικά και σχεδόν αντανακλαστικά λέγοντας το όνομα μου, την ηλικία, την ιδιότητα μου, το μέρος καταγωγής μου, την οικογενειακή μου κατάσταση.

Αλλά δεν είμαι όλα αυτά.

02.09.2016

Κλάμα... το παρεξηγημένο: Μην κλαις παιδί μου! Εσύ είσαι άντρας!

Είσαι Άντρας! Οι άντρες δεν κλαίνε!

Γιατί δεν κλαίνε; Από επιστημονικής και βιολογικής σκοπιάς φυσικά και μπορούν να κλάψουν! Μπορεί να έχουν μεγαλύτερους δακρυϊκούς πόρους στα μάτια τους, με αποτέλεσμα αυτοί να γεμίζουν με δάκρυα και να «υπερχειλίζουν» πιο δύσκολα...

Σελίδα 2 από 3

Το The Clown χρησιμοποιεί cookies για την καλύτερη παροχή των υπηρεσιών του. Με τη χρήση αυτού του ιστότοπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookie.

Πατήστε "Συμφωνώ" για να μην εμφανίζεται αυτό το μήνυμα.